سعادت مقطوع

[محی الدین ابن عربی]

از خزاین جود و بخشش:

پایان کار بازگشت از کثرت است به واحد – از مومن و مشرک – زیرا مومن کسی است که کشف امور – آن گونه که بر آن است – داده شده می شود، و آن فرموده ی الهی است که: «فکشفنا عنک غطاءک فبصرک الیوم حدید = پرده تو را از تو برداشتیم و اکنون دیده ات تیز بین است – 22/ق» و این پیش از خارج شدنش از دنیاست، پس هیچ کس جز بر کشف هنگامی که قبض می شود – قبض نمی شود، لذا در آن هنگام تمایل به حق پیدا می کند، و حق عبارت از توحید و ایمان به اوست، بنابراین برای هر کس این یقین – پیش از احتضار – پیدا شد، یقین به سعادت و اتصال بدان است، زیرا یقین از نظر صحیح و کشف صریح، او را از عدول و انحراف از حق باز می دارد، پس او بر دلیلی از امر و بصیرت می باشد.(1)

***

[یزدانپناه عسکری]

یقین و حاضر آوردن خودآگاهی پیش از احتضار واحد، سعادت مقطوع و از خزاین جود و بخشش است.

____________

1 - فتوحات مکیه، شیخ محی الدین ابن عربی ، ترجمه ، تعلیق ، محمد خواجوی- تهران : انتشارات مولی، 1383، جلد 12، صفحه 278 ، 279

- [«من خزائن الجود» مال الامر الرجوع من الکثره الی الواحد من مومن و مشرک لان المومن الذی یعطی کشف الامور علی ما هی علیه یعطی ذلک و هو قوله تعالی فکشفنا عنک غطاءک فبصرک الیوم حدید و ذلک قبل خروجه من الدنیا فما قبض احد الا علی کشف حین یقبض فیمیل الی الحق عند ذلک و الحق التوحید و الایمان به فمن حصل له هذا الیقین قبل الاحتضار فمقطوع بسعادته و اتصالها فان الیقین عن النظر الصحیح و الکشف الصریح یمنعه من العدول عن الحق فهو علی بینه من الامر و بصیره. (محیی الدین بن عربی، الفتوحات المکیه، اربع مجلدات، دار الصادر - بیروت، چاپ: اول، ج3 ؛ ص 388 ، 389)]