ریاضی از دل عرفان .گره در معماری، الگوریتمی از جهان هستی

نگارش این کتاب، برای من به عنوان یک معمار و عضو در خانواده بزرگ ایکوم سفری بود از کثرت خطوط به وحدت معنا. گره چینی برای من هرگز یک صنعت مرده یا یک نقش ایستابر جدار بناها نبود؛ بلکه زبانی استوار است که تمدن ایرانی با آن، میان زمین مادی و آسمان ریاضی پیوند برقرار کرده است. امروز، در عصر بحران های اقلیمی و هویت های لرزان، گره چینی پاسخی است که از اعماق تاریخ برای آینده فرستاده شده است. ما در این مسیر آموختیم که:گره چینی نه فقط یک اثر، بلکه یک دانش فنی است. حفاظت از آن، طبق منشورهای بین المللی ایکوموس و یونسکو، تنها با بازگرداندن آن به چرخه ی حیات معاصر میسر می شود. میراث واقعی، نه در بند موزه ها، بلکه در استمرار تفکر معمارانه است. طبق تعاریف نوین ایکوم، ما مامور به پاسداری از روح مکان هستیم. گره چینی در موزه های ما نباید تنها روایتی از گذشته باشد، بلکه باید به عنوان یک الگوی زنده برای الهام بخشی به نسل های آینده و معماران دیجیتال بازتعریف شود. گره چینی، معماری سبز پیش از ابداع این واژه است. هوشمندی نیا کان ما در مدیریت سایه، نور و انرژی، الگویی است که امروز در معماری پارامتریک و پوسته های هوشمند به دنبال آن می گردیم.به عنوان یک عضو از جامعه جهانی موزه ها، معتقدم که هروا گیره در یک گره، نمادی از پیوستگی نسل هاست. ا گر امروز ما معماران، این کدهای اصیل را به زبان نرم افزارهای مدرن ترجمه می کنیم، در واقع در حال مرمت یک هویت ملی هستیم که هرگز فرسوده نمی شود. کتاب حاضر، تالشی بود تا ثابت کند هندسه، زبان مشترک خدا و معمار است. گرهی که در صفحات این کتاب گشوده شد، آغازی است برای بستن گره های نو میان سنت و تکنولوژی؛ تا معماری ایران، بار دیگر در قامت یک شاهکار جهانی، نور را به بازی بگیرد و روح را به تماشا فراخواند. 

هدی یوسفی