ریاضی از دل عرفان.گره در معماری، الگوریتمی از جهان هستی

این کتاب، فراتر از یک پژوهش نظری، حاصل یک سلوک معمارانه است؛ سفری به ژرفای نقش ها، در امتداد زمان و در کشف لایه های پنهان یک اندیشه. به عنوان یک معمار، و طراح سال هاست که در میان دیالکتیک خطو حجم به دنبال بازخوانی معنا هستم.

در این مسیر جست وجو، دریافتم که معماری ایرانی، صرفا هم نشینی صلب آجر و گچ نیست؛ بلکه کالبدی استعاری است که روح فلسفه و شهود ادبیات در رگ های آن جریان دارد. این اثر، واکنشی است به پرسش های وجودی من در مواجهه با ساحت هنر گره چینیگره، این هندسه ی متکثر و در هم تنیده، مرا به بازشناسی خویشتن فراخواند. در هر گره، نظمی غایی را یافتم که از کهن الگوهای ساده ای چون مثلث و مربع آغاز شده و به چنان کثرت حیرت انگیزی می رسید که گویی تجسم ریاضی ابدیت است. این دقیقا همان نقطه ی تلاقی بود که من در مقام یک طراح، میان نظم دگماتیک ریاضی و سیالیت بی نهایت زیبایی می جستم.

دغدغه های دیرین من در حوزه ی هنر، ادبیات و حکمت، محرکی شد تا این پیوند ارگانیک را عمیق تر واکاوی کنم. دریافتم که گره چینی، نه یک صنعت دستی، که تجلی بصری پارادایم وحدت در کثرت است؛ همان جوهره ای که مولانا در سماع و ابن عربی در تجلیات شهودی خویش ترسیم می کردند.

گره، آینه ای است که حکمت خسروانی و اشراقی ایران را بازتاب می دهد؛ از اسطوره ی درفش کاویانی که با گره هایی مقدس، نظمی حماسی را از دل آشوب برآورد، تا ساحت غزل های حافظ و عطار که پیچیدگی سلوک را در تار و پود واژگان می بافتند.

این کتاب، نقطه ی تلاقی دیسیپلین معمارانه و اشتیاق عارفانه من به ساحت هنر است. از شما دعوت می کنم در این سفر پدیدارشناسانه، هم قدم من شوید؛ نه تنها برای تماشای بناها، بلکه برای قراءت معماری. تا در هر گره، فراتر از تناسبات هندسی، روح جاری در ماده را لمس کنید. چرا که در باور من، هر اثر ماندگار، تنها یک صورت ایستا نیست، بلکه معنایی است که در کالبد ماده، تلبس یافته است.