سعیده بندگی منفرد
74 یادداشت منتشر شدهتصویر پیروزی در رسانه ها
یکی از رایج ترین الگوهای رسانه ای در دوران جنگ، ساختن یا تقویت «تصویر پیروزی» است. در شرایطی که میدان نبرد اغلب پیچیده، متغیر و همراه با اطلاعات ناقص است، رسانه ها می توانند با انتخاب خاصی از تصاویر، گزارش ها و روایت ها، تصویری از موفقیت و پیشروی برای مخاطبان خود ایجاد کنند. این تصویر لزوما به معنای جعل کامل واقعیت نیست، بلکه بیشتر به معنای انتخاب گزینشی بخش هایی از واقعیت است که با روایت مورد نظر هماهنگ باشند.
یکی از مهم ترین ابزارهای ایجاد تصویر پیروزی، انتخاب تصاویر و ویدئوهاست. برای مثال، رسانه ها ممکن است صحنه هایی از تجهیزات آسیب دیده دشمن، پیشروی نیروهای خودی یا عملیات موفق را به طور مکرر پخش کنند. این تصاویر می توانند تاثیر روانی قابل توجهی داشته باشند، زیرا مخاطبان معمولا اطلاعات بصری را سریع تر و عمیق تر از متن یا تحلیل دریافت می کنند. حتی یک تصویر کوتاه از یک موفقیت تاکتیکی ممکن است در ذهن مخاطب به عنوان نشانه ای از موفقیت کلی جنگ ثبت شود.
زبان مورد استفاده در گزارش ها نیز نقش مهمی دارد. واژه هایی مانند «پیشروی»، «آزادسازی»، «پاکسازی» یا «دفع حمله دشمن» می توانند احساس پیشرفت و کنترل وضعیت را منتقل کنند. در مقابل، واژه هایی مانند «عقب نشینی» یا «تلفات» معمولا کمتر مورد تاکید قرار می گیرند یا در چارچوب های متفاوتی توضیح داده می شوند.
عامل دیگر، انتخاب منابع مصاحبه است. رسانه ها ممکن است بیشتر با فرماندهان نظامی، سخنگویان رسمی یا سربازانی گفتگو کنند که پیام های امیدبخش و روحیه بخش ارائه می دهند. این مصاحبه ها می توانند احساس اعتماد و اطمینان در میان مخاطبان ایجاد کنند و این تصور را تقویت کنند که روند جنگ به نفع یک طرف در حال پیشرفت است.
ساخت تصویر پیروزی اغلب اهداف روانی و اجتماعی نیز دارد. در زمان جنگ، حفظ روحیه عمومی اهمیت زیادی دارد. جامعه ای که احساس شکست یا ناامیدی کند ممکن است حمایت خود از ادامه جنگ را کاهش دهد. بنابراین رسانه ها گاهی تلاش می کنند روایت هایی ارائه دهند که حس مقاومت، امید و توانایی پیروزی را تقویت کند.
با این حال، این نوع روایت سازی می تواند باعث فاصله گرفتن تصویر رسانه ای از واقعیت پیچیده میدان جنگ شود. جنگ ها معمولا شامل موفقیت ها و شکست های هم زمان هستند و وضعیت آن ها ممکن است به سرعت تغییر کند. اما تصویر رسانه ای پیروزی اغلب تمایل دارد روندی خطی و مثبت را نشان دهد. همین موضوع باعث شده است که برخی پژوهشگران رسانه تاکید کنند که مخاطبان باید همواره گزارش های جنگی را با دقت و از چند منبع مختلف دنبال کنند تا تصویر کامل تری از وضعیت واقعی به دست آورند.