چرا رهبر به پناهگاه نرفت؟!

او که تمام مقدمات نظامی و اجرایی را برای نبردی بنیان کن با آمریکا و اسرائیل چیده بود و مقامات را به خوبی هدایت و مسئولیت هر کس را مشخص کرده بود و نامش را "جنگ منطقه ای " گذاشته بود، چرا خود به اقتضای شرایط جنگی به مکان امن نرفت ؟! گوئی ایشان که در فضای فتنه گون و غبارآلود تبلیغاتی، ناجوانمردانه متهم همه مشکلات اقتصادی و فرهنگی کشور و مقصر عدم صلح و سازش با غرب معرفی می شد، آگاهانه و فداکارانه تن به شهادت داد تا با خون خود ملتی (که حتی کشته گان فریب خورده را شهید می نامید بیدار کند. گویی میدید آن چنان که باید و شاید،عزم و اراده در مسئولین و مردم برای مقابله تمام قد و نبرد جانانه تا نابودی کفر و استکبار جهانی وجود ندارد و این مهم حاصل نمی شود جز با ریخته شدن خون ولی خدا!

آری این طور به ذهن می رسد که رهبر شهید ما با خون پاک خود همان بلایی را بر سر آمریکا و اسرائیل آورد که جد اطهرش در کربلا بر سر یزید و یزیدیان تاریخ !

خون پاک اوست که باطل السحر وسوسه خناسان شد و زمزمه های صلح و سازش با شیطان را برای همیشه در نطفه خفه کرد.

خون پاک اوست که قهرمانان یمن و لبنان و عراق را به جبهه نبرد کشاند و خون آزادگان عالم در پاکستان و هند و اروپا و آمریکا را به جوش آورد و مقامات وابسته این کشورها را به وحشت از انتقام حامیان (ج) ا انداخت .

او از هر ایرانی وطن پرست تر بود و در خاک وطن و در راه وطن و جلوتر از هموطن جانش را فدا کرد.

او با مردمش بود، مانند علی زیست و مانند علی شهید شد...

سعید کیوان پور:شیرانی بیدآبادی

ما راه و روش از علی و آل گرفتیم

ز اندیشه ایشان به جهان محو غدیریم 

عذرخواهی از رهبر شهیدمان که همیشه می گفتیم جانم فدای رهبر اما او جانش را فدای ملت و انقلاب کرد .