کسب ممکن

[محیی الدین بن عربی]

کسب تعلق اراده ممکن است به فعلی مخصوص – نه غیر آن – لذا آن را اقتدار الهی هنگام این تعلق پدید می آورد، این کسب ممکن نامیده می شود.(1)

***

[تاج الدین حسین خوارزمی]

کسب مدخلی است در انبای عام. و معنی کسب را شیخ در فتوحات چنین بیان میکند که تعلق ارادت ممکن است به فعلی دون غیره. پس اقتدار الهی در هنگام تعلق ارادت، ایجاب آن فعل میکند و این را کسب نام مینهند. (2)

***

[محسن جهانگیری]

تعلق اراده ممکن است به فعل معین که در صورت تحقق این تعلق، اقتدار الهی آن فعل را به وجود میآورد و این برای ممکن «کسب» نامیده میشود.(3)

***

[یزدانپناه عسکری]

اقتدار الهی در بر می گیرد، وضوح تمرکز درونی و اراده ممکن را به کسب.

____________

1 - فتوحات مکیه، شیخ محی الدین ابن عربی ، ترجمه ، تعلیق ، محمد خواجوی- تهران : انتشارات مولی، 1383، جلد اول، صفحه 108 (246/1)

- [الکسب تعلق اراده الممکن بفعل ما، دون غیره، فیوجده الاقتدار الالهی عند هذا التعلق، فسمی ذلک" کسبا" للممکن. (محیی الدین بن عربی، الفتوحات المکیه (عثمان یحیی)، 14جلد، دار احیاء التراث العربی - بیروت، چاپ: دوم، 1994 م. ج1 ؛ ص191)، (246/1)

2 - تاج الدین حسین خوارزمی، شرح فصوص الحکم (خوارزمی/آملی)، بوستان کتاب - قم، چاپ: دوم، 1379. ص800 ، 801

3 - محسن جهانگیری، محیی الدین ابن عربی چهره برجسته عرفان اسلامی، انتشارات دانشگاه تهران - تهران، چاپ: چهارم، 1375. ص416