تحلیل روان شناختی رفتار مخاطب در مواجهه با خشونت در تماشای سریالهای پلتفرمهای نمایش خانگی

دانشگاه پیام نور (همه مراکز) 

هنگامی که مخاطب در زمان تماشای فیلم و سریالهای شبکه نمایش خانگی با صحنه های خشونت روبه رو می شود، ذهن او وارد فرآیندی پیچیده اما قابل توضیح می گردد؛ در ابتدا واکنش طبیعی بدن، همان برانگیختگی هیجانی است که با افزایش ضربان قلب و تمرکز بیشتر همراه می شود، اما پس از چند لحظه مغز شروع به تفسیر می کند و بسته به تجربه های قبلی، فرهنگ و باورهای فرد، خشونت را یا به عنوان تهدید واقعی یا صرفا بخشی از داستان می پذیرد؛ اینجاست که تفاوت ها آشکار می شود ؛ برخی افراد دچار همذات پنداری با قربانی می شوند و احساس ترس یا اندوه پیدا می کنند، برخی دیگر به دلیل تکرار مواجهه نوعی بی حسی روانی پیدا می کنند و خشونت برایشان عادی جلوه می کند، و گروهی هم ممکن است آن را به عنوان هیجان یا سرگرمی آنی تجربه کنند؛ در سطح روان شناختی این واکنش ها نشان می دهد که خشونت در رسانه نه تنها احساسات لحظه ای را تحریک می کند بلکه می تواند نگرش ها و رفتارهای بلندمدت را شکل دهد ، زیرا وقتی فرد بارها و بارها با تصاویر خشن مواجه می شود، ذهن او به تدریج الگوهای جدیدی از واقعیت می سازد و مرز میان واقعیت و نمایش کمرنگ می شود؛ در نتیجه، تحلیل رفتار مخاطب در برابر خشونت در شبکه نمایش به ما می گوید که رسانه ها صرفا بازتاب دهنده خشونت نیستند ؛ نمایش خشونت در شبکه های رسانه ای فقط یک سرگرمی یا داستان نیست، بلکه فرآیندی است که می تواند ذهن، احساس، رفتار و حتی فرهنگ یک جامعه را تغییر دهد. این تغییرها معمولا به سمت کاهش همدلی، افزایش ترس یا پرخاشگری و عادی سازی خشونت حرکت می کنند. به همین دلیل، خشونت در رسانه ها یک موضوع جدی است که باید با دقت و مسئولیت به آن نگاه کرد، چون اثرهایش هم فردی است و هم اجتماعی، هم آشکار و هم پنهان.