بماند یادگاری - دکتر حسام رحیمی

8 شهریور 1404 - خواندن 6 دقیقه - 142 بازدید
بماند یادگاری - دکتر حسام رحیمی 



دکتر رحیمی در کلاس های درس خود تنها به بیان مواد قانونی و مفاهیم خشک حقوقی بسنده نمی کند؛ او با شیوه ای صمیمی و در عین حال عمیق، روح جست وجوی عدالت را در ذهن و دل دانشجویان زنده می کند. برای او آموزش حقوق صرفا انتقال اطلاعات نیست، بلکه نوعی پرورش اندیشه و تربیت نگاه مسئولانه به جامعه است. دانشجویانی که در کلاس های او حضور می یابند، به تدریج درمی یابند که حقوق تنها مجموعه ای از قواعد نیست، بلکه ابزاری برای پاسداری از کرامت انسان و تحقق نظم عادلانه در جامعه است.

در نگاه دکتر رحیمی، عدالت مفهومی زنده و پویاست؛ واژه ای که باید در رفتار، تصمیم ها و مسئولیت های اجتماعی متجلی شود. او باور دارد که عدالت مسیری است که با آگاهی، تعهد و شجاعت اخلاقی طی می شود. همین نگاه سبب شده است که در کلاس های او، دانشجویان علاوه بر یادگیری مباحث نظری، با اهمیت مسئولیت اخلاقی در حرفه حقوق نیز آشنا شوند و درک کنند که هر حقوقدان در قبال جامعه خود وظیفه ای سنگین بر عهده دارد.

هر صفحه از آثار و نوشته های علمی دکتر رحیمی نشان دهنده پیوند عمیق میان دانش و اخلاق است. او همواره تاکید می کند که علم حقوق زمانی به کمال می رسد که در کنار دانش تخصصی، وجدان انسانی نیز حضور داشته باشد. به همین دلیل در آثار علمی و آموزشی او، توجه به ارزش های انسانی و مسئولیت اجتماعی حقوقدانان جایگاهی ویژه دارد و خواننده را به تاملی جدی درباره نقش قانون در حفظ عدالت دعوت می کند.

حضور دکتر رحیمی در محیط دانشگاه حضوری آرام، سنجیده و در عین حال الهام بخش است. او همانند داوری منصف، هم با قواعد حقوقی آشناست و هم با ظرافت های انسانی. این ویژگی سبب شده است که دانشجویان نه تنها به دانش او احترام بگذارند، بلکه از منش و رفتار علمی او نیز الهام بگیرند. در فضای کلاس، او همواره تلاش می کند فضایی ایجاد کند که در آن پرسشگری، تفکر انتقادی و گفت وگوی علمی ارزشمند شمرده شود.

نگاه دکتر رحیمی به آینده حقوق در ایران، نگاهی مسئولانه و امیدبخش است. او معتقد است که توسعه نظام حقوقی تنها با گسترش دانش و تربیت حقوقدانانی متعهد امکان پذیر است. در دیدگاه او، حقوق همچون بنایی است که اگر بر ستون های استوار علم، اخلاق و تعهد اجتماعی استوار شود، می تواند پناهگاهی امن برای عدالت و نظم اجتماعی باشد.

دانشجویان او به خوبی می دانند که موفقیت در مسیر حرفه ای حقوق، تنها با حفظ روح حقیقت جویی و پایبندی به عدالت به دست می آید. دکتر رحیمی همواره آنان را تشویق می کند که در کنار تسلط بر دانش حقوقی، به ارزش هایی همچون صداقت، مسئولیت پذیری و احترام به حقوق دیگران پایبند باشند. به همین دلیل بسیاری از شاگردان او مسیر حرفه ای خود را با الهام از همین اصول آغاز می کنند.

وی در طول فعالیت های علمی و آموزشی خود نشان داده است که یک استاد دانشگاه می تواند فراتر از نقش آموزشی ظاهر شود. او نه تنها آموزگار دانش است، بلکه الهام بخش اندیشه، تقویت کننده انگیزه و راهنمایی دلسوز برای نسل جوان به شمار می آید. چنین نقشی سبب می شود که تاثیر او در زندگی علمی و حرفه ای دانشجویان، سال ها پس از پایان دوران تحصیل نیز باقی بماند.

در محافل علمی نیز سخنان و دیدگاه های دکتر رحیمی همواره با دقت و احترام دنبال می شود. او بر این باور است که قانون بدون وجدان انسانی نمی تواند رسالت واقعی خود را ایفا کند. این نگاه اخلاق محور به حقوق، باعث شده است که آثار و دیدگاه های او در میان دانشجویان و پژوهشگران مورد توجه قرار گیرد و به گسترش گفت وگوی علمی درباره نقش اخلاق در نظام حقوقی کمک کند.

مسیر علمی دکتر رحیمی گواه سال ها تلاش پیگیر و علاقه عمیق به دانش است. او با پشتکار و تعهد، توانسته است اندیشه های علمی خود را در قالب آثار پژوهشی و فعالیت های آموزشی به جامعه علمی ارائه دهد. این مسیر نشان می دهد که تلاش مستمر و ایمان به ارزش دانش می تواند اندیشه ها را به آثاری ماندگار تبدیل کند.

از نگاه بسیاری از دانشجویان و همکاران، دکتر رحیمی نمونه ای از استادی است که علم، اخلاق و مسئولیت اجتماعی را در کنار یکدیگر قرار داده است. چنین رویکردی سبب شده است که حضور او در فضای دانشگاه نه تنها به ارتقای سطح علمی کمک کند، بلکه الهام بخش شکل گیری نسلی از حقوقدانان متعهد و آگاه باشد.

اگر عدالت را همچون ستاره ای در آسمان اندیشه انسانی تصور کنیم، استادانی مانند دکتر رحیمی از جمله کسانی هستند که راه رسیدن به این نور را برای دیگران روشن می کنند. آنان با دانش، تجربه و تعهد خود، مسیر حرکت نسل های آینده را روشن تر می سازند و امید به تحقق جامعه ای عادلانه تر را زنده نگه می دارند.

در نهایت می توان گفت که نقش چنین استادانی در نظام آموزشی و علمی کشور بسیار فراتر از انتقال دانش است. آنان با پرورش اندیشه های مسئولانه، تقویت روحیه عدالت خواهی و گسترش فرهنگ علمی، سهمی ارزشمند در پیشرفت جامعه ایفا می کنند. بی تردید تاثیر این تلاش ها در آینده نظام حقوقی و اجتماعی کشور نیز به خوبی نمایان خواهد شد.

نوشته: سید داود میرهاشمی

کارشناس ارشد جزا و جرم شناسی

دانشگاه مازندران