امنیت؛ تک بعدی نیست!
واژه امنیت را به همین سادگی و از یک زاویه دید؛ نمی توان بررسی کرد، امنیت امری فراتر از داشتن نیروی نظامی، اطلاعاتی و ... برای یک کشور است. امنیت کامل یعنی امنیت در همه امور زندگی، یعنی امنیت روانی، امنیت شغلی، امنیت اقتصادی، امنیت علمی، امنیت جانی، امنیت در حق آزادی بیان، امنیت در حق اعتراض و....
این تفکر رادیکال که کشوری خودش را با تسلیحات نظامی و... تا سردندان مسلح کند؛ نامش امنیت نیست، حکومت های رادیکالی که تنها در پی حفظ قدرت هستند بمراتب در ایجاد امنیت برای شهروندان خود ناتوان ترند؛ چراکه به قضیه امنیت، تک بعدی می نگرند، در حالی که امنیت هزاران بعد مختلف دارد، حکومتی که اعتراض مردم را با عناوین مختلف و برچسب های؛ اغتشاشات، تروریست و... با نیروی امنیتی خود سرکوب می کند از جمله ناتوان ترین حکومت ها در ایجاد امنیت است؛ یکی از حقوق اولیه انسان ها حق آزادی بیان و اعتراض است بخصوص در کشوری که ادعا می شود حکومت اسلامیست! مردم یک جامعه حق دارند به عدم امنیت شغلی، عدم امنیت اقتصادی و... اعتراض کنند، نیروی امنیتی یک کشور موظف است از معترضین محافظت کند تا خواسته هایشان را بگوش دولتمردان و حتی به جهان برسانند؛ اینکه در این سالها هر بار، اعتراضات مردمی به هر بهانه ای سرکوب شده و می شود نامش عدم امنیت است، چنین کشوری اگر تا مغز استخوان هم مسلح باشد و هزاران سرباز گمنام امام زمان داشته باشد هرگز روی امنیت را نخواهد دید زیرا مردم چنین جامعه ای همیشه در اضطراب بیکاری، بی پولی، بحرانهای منطقه ای حاصل از تحرکات و مداخلات به اصطلاح نیروهای امنیتی در منطقه و... و نیز اضطراب و فرسودگی ناشی از عدم آزادی بیان و... برای زنده ماندن تقلا می کنند. در چنین جامعه ای این امنیت است که گمنام است...