آنالیز حادثه بندرعباس از منظر مدیریتی

اگر بخواهیم از منظر مدیریتی به حوادث نگاه کنیم و آن هارا آنالیز کنیم و باید به شرح دقیق آنها پرداخت که در مجال این یادداشت نمیگنجد ولی بطور خلاصه میتوان به نکات کلیدی آن اشاره کرد، به عنوان مثال حادثه بندر عباس که منطقه ایی استراتراتژیک و حساس و کلیدی کشور به حساب می آید،1- ابتدا ساختار مدیریتی آن باید کاملا مجزا از هر ارگانی باشد و نیروهای بیرونی روی تصمیماتی آن حوزه مورد نظر نتوانند تاثیر بگذارند.2-مدیران اگر بومی انتخاب شوند قطعا دلسوزی بیشتری دارند برای منطقه و همچنین انتخاب های هوشمندانه تر و موثرتری میتوانند انجام دهند برای نسل بعدی تا مدیر غیر بومی که خودش میداند موقتی است و مدتی دیگر نیست.3-تناسب شغل با تحصیلات و تخصص، بارها دیده شده فرد در جایگاهی قرار دارد که هیچ تخصص و شایستگی ایی نسبت به شغل ندارد و حتی الفبای آن شغل را نمیداند و بواسطه رابطه آنجا گمارده شده و همین انتصاب کوچک اثر پروانه ایی میتواند به بار آورد مانند انفجار بندر عباس4-اگر بخواهیم واقع بینانه به موضوع نگاه کنیم قطعا قصوری در کار بوده که چنین حادثه ایی رخ داده و باید از اشتباهات درس بگیریم، اگر آثار و جراحات و آسیب های روانی و اجتماعی ایی که این حادثه به بار آورده را کنترل کنیم و ازش عبور کنیم، میماند درسی که به ما میدهد و ما باید آن را بفهمیم تا تکرار نشود، 1-ساختار صحیح سازمانی،2-بومی گزینی3-عدم فشار نیروهای خارجی بر تصمیمات داخلی سازمانی4-تعهد سازمانی5-شفافیت سازمانی6-(مدیریت رسانه ایی صحیح)7-اصول انبارداری صحیح8-بکارگیری افراد نخبه و با تجربه وجلوگیری از ایجاد باندها و گروه های سازمانی و.....