شناسایی و تحلیل اصلی ترین مولفه های راهبردی تاثیرگذار در عدم موفقیت شرکتهای دانش بنیان در ایران (مطالعه موردی: پارک علم و فناوری کرمانشاه)

کشور ایران در تلاش است تا از اقتصاد نفتی فاصله گرفته و به اقتصاد دانش بنیان ورود کند. مکانیزم دولت برای توسعه اقتصاد دانش بنیان فعال کردن پارکهای علم و فناوری و مراکز رشد بود، دولت با راه اندازی پارکهای علم و فناوری سعی کرد تا دانشگاه را به صنعت نزدیک کند و با حمایت از واحدهای فناور نوپا، فناوریهای جدید را در جامعه رشد دهد. هم اکنون بسیاری از شرکتهای نوپا توانسته اند مراحل مختلف رشد را طی کنند و به تولید محصول و خدمات پیشرفته بپردازند. اما در این بین با یک چالش راهبردی مواجه شده اند. این چالش همانا مشکل شرکتها در زمینه فروش کالا و خدمات دانش بنیان است. این پژوهش بر آن است که عوامل چهارگانه ای بیشترین تاثیر را در ناتوانی و شکست شرکتها در زمینه فروش، مبادله و تجاری سازی فناوری خود داشته اند. در این پژوهش این چالشها مورد بحث و بررسی قرار گرفتهاند و طی یک تحقیق میدانی به آزمون گذارده شده اند. نتایج نشان داد که عدم موفقیت فن بازار، عدم دخالت دولت در فرایند تسهیل در مبادله فناوری، فقدان برند و بیاعتمادی صنایع، ارگانهای دولتی و بازار به محصولات دانشبنیان بر عدم موفقیت شرکتهای دانش بنیان در زمینه مبادله و تجاری سازی فناوری تاثیرگذار است.

کلیدواژه ها:

اقتصاد دانش بنیان ، پارکهای علم و فناوری ، شرکتهای دانش بنیان ، کسب و کارهای کوچک و متوسط ، تجاری سازی.