ارزیابی سیاست های موثر در تاب آوری کالبدی در برابر زلزله احتمالی: نمونه موردی: شهر اصفهان (1395-1382)

تاب آوری در برابر مخاطرات یکی از موضوعات مهم و مورد توجه اندیشمندان در سال های اخیر است. تابآوری به این معنی است که پس از وقوع مخاطره سیستم بتواند به حالت قبل از وقوع برگردد و به کار خودادامه دهد. از آنجایی که در محدوده 100 کیلومتری مرکز شهر اصفهان تعداد زیادی گسل از جمله 63 گسلفعال وجود دارد که این گسل ها ده ها تا صدها کیلومتر درازا دارند، این شهر شهری لرزه خیز محسوب می-گردد؛ لذا بررسی میزان تاب آوری این شهر در برابر زلزله احتمالی و ارزیابی میزان موفقیت سیاست هایکالبدی اتخاذ شده در چند سال اخیر در شهر اصفهان اهمیت فراوان دارد. در این تحقیق فاکتورهای موثر درتاب آوری کالبدی شهر در برابر زلزله در سال های 82 تا 95 مورد بررسی قرار گرفته و با تعریف شاخصیتحت عنوان شاخص موفقیت، میزان موفقیت سیاست های کالبدی در جهت افزایش تاب آوری ارزیابی شدند.نتایج حکایت از آن دارد که با توجه به شاخص موفقیت، گرچه می توان سیاست های نوسازی در بافت هایفرسوده را در این شهر موفق دانست اما با توجه به شاخص موفقیت در معیار تراکم ساختمانی و جمعیتی دراین سال ها موفق نبوده ایم.

کلیدواژه ها:

تاب آوری کالبدی ، زلزله ، شهر اصفهان ، شاخص موفقیت