تاثیر سرزندگی محیط بر محرک های موثر بر درمان بیماران سرطانی

درمانی، فرایند پیچیده ای است در پاسخگویی به تکنولوژی موجود در فضا، فعالیت ها و عملکرد های پزشکی پرسنل و سازگاری فضای تکنولوژیک بیمارستان با فضای انسانی و ایجاد محیطی در تلفیق با طبیعت دارای شرایط آسایش مورد نیاز کاربران (بیمار و پرسنل). معماری جهت پاسخگویی به این جریانات نیاز به نگاهی چندجانبه به موضوع مراکز درمانی دارد. لذا نیاز به شناخت گسترده نیازهای انسان و رابطه انسان با فضای پیرامون، شناخت دقیق گروه بیماران مورد مطالعه (بیماران سرطانی) و همینطور شناخت کامل کلیه عوامل شکل دهنده مرکز درمانی خواهد بود. تحقیقات در دهه اخیر نشان داده است که با بلند شدن شهرها، و استفاده کمتر از محیط ها و عناصر طبیعی، شاهد به خطر افتادن سلامت روان انسان ها هستیم. با توجه به این مسئله استفاده از طراحی محیط با استفاده از عناصر طبیعی می تواند در افزایش سلامت روان و کاهش بیماری های حاد در جامعه موثر باشد. لزوم این مسئله در طراحی و معماری ساختمان های بهداشتی درمانی کلینیک ها و مطب ها، مراکز پرستاری و بیمارستان های خاص ( سرطانی ها کودکان سالخوردگان ) نیز کاملا مشهود است. بر طبق آمار به دست آمده افزایش مرگ و میر از بیماری سرطان و همچنین بررسی مطالعات انجام شده در جهان امروز و در کشور ایران، می توان با استفاده از پژوهش های روز دنیا راهکاری در جهت بهبود صنعت ساخت مراکز درمانی در نظر گرفته شود. مطالعات نشان داده که محیط درمانی می تواند بر بهبود درمان موثر باشد؛ بر این اساس، مقاله حاضر سعی دارد تاکید نماید که ساخت مراکز درمانی سرطان با رعایت مفاهیم سرزندگی محیط می تواند باعث ارتقاء کیفیت سطح درمان شود. که این امر، نیاز به تحقق یافتن برنامه ریزی منسجم و منظم در طراحی فضاهای معماری دارد. تاثیر طبیعت بر بهبودی کامل انسان ها و بهبود شرایط سلامتی جامعه مدتهاست که به اثبات رسیده است. طبق آمار بیان شده لازم است مرکز درمانی طراحی شود که دارای فضاهای شامل فضای سبز و تاثیر محیط از نظر روانی موجب بهبود و ارتقاء کیفیت سطح درمان شود. با تخصصی تر کردن جامعه مورد مطالعه در این تحقیق سعی بر آن شده است که نتایج دقیق تر و هدفمند تری در زمینه مطالعات و طراحی بدست آید.

کلیدواژه ها:

سرطان ، محیط ، درمان ، روانشناسی محیطی ، منظر ، باغ شفا بخش