بیماریهای شایع دام و درمان آنها در شهرستان میانه

بیماری دام های بزرگ و کوچک یک وضعیت غیرطبیعی است که اثر منفی بر ساختار یا عملکرد بخش یا تمام اندام های بدنمی گذارد و این به خاطر آسیب خارجی نیست. بیماری به عنوان شرایط پزشکی با علائم و نشانه های خاصی تفسیر می شود.بیماری های اصلی دام به چهار دسته بیماری های عفونی، کمبود، ارثی و فیزیولوژیکی تقسیم می شوند. طبقه بندی دیگری مانندبیماری های قابل انتقال و غیرقابل پیشگیری نیز ذکر شده است. از بیماری های عفونی به تب برفکی (دباغ)، آگالاکسی (بوز)،ورم پستان، انتروتوکسمی (درجه)، گندیگی سم و آلودگی کرم کبد (کپلک)، از بیماری های ناشی از کمبود به بیماری تحتتاثیر کمبود ویتامین های A و E (سلنیوم)، بیماری تب شیر، جفت ماندگی و از بیماری فیزیولوژیکی میتوان به بیماریاسیدوز (کوپخ) اشاره کرد. در این نوشته سعی شده است پس از معرفی بیماریهای اشاره شده، حیوانات هدف و علائمبیماری های شایع در منطقه میانه، به راهکارهای مورد استفاده در پیشگیری و درمان آنها با تاکید بر درمان صورت گرفته درشهرستان میانه پرداخته شود.

کلیدواژه ها:

تب برفکی ، آگالاکسی ، انتروتوکسمی ، سلنیوم ، جفت ماندگی ، اسیدوز