لزوم مدیریت آب در کارخانه های فلوتاسیون مواد معدنی برای صرفه جویی در مصرف منابع آب شیرین

با توجه به رشد سریع جمعیت و توسعه صنایع مختلف، میزان آب شیرین به سرعت درحال کاهش است بطوری که در کشورهای خشک مانند ایران، به یک عامل حیاتی تبدیل شده است. فرآیند فلوتاسیون یکی از روشهای اصلی فرآوری مواد معدنی است که در محیطهای آبی انجام میگیرد و حجم وسیعی از آب را مصرف میکند. استانداردهای زیست محیطی سختگیرانهتری در بسیاری از کشورها جهت کاهش ریسکهای مربوط به دفع پساب اعمال شدهاند و کارخانه های فلوتاسیون بیشتری، دنبال راه های استفاده بهینه از منابع محدود آب شیرین هستند. بازیافت آب مصرفی یک استراتژی معمول در اکثر کارخانه های فرآوری مواد معدنی است؛ که میتواند توسط تیکنر و سدهای باطله صورت گیرد. بطوریکه در کارخانه ی تغلیظ مس سونگون با استفاده از استراتژی مذکور توانسته اند، میزان مصرف آب شیرین به ازای 900 تن کانسنگ مس (در هر ساعت از شبانه روز) در شرایط عملیات پیوسته را به 82m3/h برسانند، که این مقدار فقط شامل 3/88 درصد از کل آب فرآیند مورد نیاز جهت فرآوری کانسنگ مس (2109m3/h) میباشد . با این حال، کیفیت آب باید بدقت جهت تضمین انجام بدون اشکال فرآیند فلوتاسیون مورد بررسی قرار گیرد. اخیرا0، کاربرد آب دریا نیز در فلوتاسیون بدلیل فراوانی و موجود بودن آن نسبت به آب شیرین بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. این مقاله، منابع کنونی آب، بازیافت آب و بطور کلی روشهای صرفه جویی آب استفاده شده در فرآیند فلوتاسیون را بررسی مینماید.

کلیدواژه ها:

فلوتاسیون ، بازیافت آب ، آب دریا ، آب شیرین.