بررسی رابطه ی کیفیت افشای شرکتی و عدم تقاون اطلاعاتی

در اغلب کشورهای توسعه یافته، بازار سرمایه، مکانی مناسب برای سرمایه گذاری و هدایت وجوه راکد تلقی می شود. چنانچه تصمیمات متخذه در بازار سرمایه بدون توجه به اطلاعات انجام شود و مشارکت کنندگان در بازار از منابع اطلاعاتی متفاوت استفاده نمایند، پدیده ی عدم تقارن اطلاعاتی بروز نموده و موجب کندی معاملات می شود و این امر سبب کاهش رونق بازار سرمایه و غیرمنصفانه شدن معاملات می گردد. طبق مفاهیم نظری موجود یکی از راهکارهای کاهش عدم تقارن اطلاعاتی، شفافیت اطلاعات است که از طریق افزایش سطح افشاء به واسطه ی تدوین استاندارد در حسابداری حاصل می شود. پژوهش حاضر به بررسی رابطه ی امتیاز افشای شرکتی با عدم تقارن اطلاعاتی در بورس اوراق بهادار تهران می پردازد. در راستای این هدف، اطلاعات 60 شرکت با استفاده از روش نمونه گیری حذفی سیستماتیک و برای یک دوره ی 6 ساله (1388-1383) جمع آوری شده، مورد بررسی قرار گرفته است. برای اندازه گیری کیفیت افشاء از معیار امتیاز افشای شرکتی استفاده شده وعدم تقارن اطلاعاتی با معیار اختلاف قیمت پیشنهادی خرید و فروش سهام سنجیده شده است. به منظور آزمون فرضیه های تحقیق، از روش آماری رگرسیون چند متغیره با داده های ترکیبی بهره گرفته شده است. نتایج تحقیق بیانگر رابطه ی منفی معنادار بین کیفیت افشاء با عدم تقارن اطلاعاتی می باشد.

کلیدواژه ها:

کیفیت افشاء ، عدم تقارن اطلاعاتی ، بموقع بودن ، قابل اتکا بودن