بررسی فعالیت ضدویروسی عصاره سه گونه جلبک دریایی خلیج فارس در کاهش شدت بیماری ویروس وای سیب زمینی (pvy) در شرایط گلخانه ای

استفاده از ترکیبات طبیعی برای کنترل بیماریهای گیاهی به دلیل مزایایی که بر ترکیبات شیمیایی دارند موردتوجه محققان قرارگرفته است. در این تحقیق سه گونه از جلبک دریایی از نوار ساحلی خلیج فارس در محدوده استان بوشهر شامل بندرگاه و هلیله در مهرماه 1397 جمعآوری گردید. سپس عصاره های این جلبکها استخراج و اثر عصاره های متانولی و آبی آنها در سه غلظت بر روی شدت علائم ویروس وای سیب زمینی بر روی گیاه توتون در قالب طرح پایهیکاملا تصادفی در سه تکرار در شرایط گلخانه بررسی گردید. فاکتورهای آزمایش شامل نوع جلبک دریایی (Digenea simplex, Gracilaria corticata, Padina australis )، نوع عصاره (متانولی و آبی)، غلظتهای مورداستفاده در سه سطح (عدم مصرف،10 و 20 درصد) و زمان محلولپاشی 24) ساعت قبل از تلقیح و 24 ساعت بعد از تلقیح) میباشند. یک ماه پس از تلقیح ویروس و اعمال تیمارها شدت علائم با روش وریر و همکاران بررسی گردید. نتایج نشان داد که اثر نوع جلبک و نوع عصاره روی شدت علائم در سطح احتمال 1 درصد دارای اختلاف معنیدار است. در این بررسی جلبک P.australis بیشترین اثر را بر کاهش شدت علائم بیماری (2/937) نشان داد. در بررسی نوع عصاره، عصاره متانولی این تیمار نسبت به عصاره آبی آن دارای عملکرد بهتری در رابطه با شدت علائم بیماری (1/767) است. طی بررسیهای انجامشده مشخص گردید بهترین مرحله مصرف عصاره در رابطه با صفات موردبررسی بعد از تلقیح ویروس میباشد گرچه میزان شدت آنها متفاوت بود. عصاره متانولی D. Simplex و G.corticata در مقایسه با P.australis، (به ترتیب 3/095 و(3/341 تاثیر نسبی در کاهش شدت بیماری داشتند. عصاره متانولی P.australis با کاهش 60 شدت بیماری بیشترین تاثیر را در پیشگیری از بیماری دارا بود. طبق نتایج این بررسی درجه تاثیر عصاره ها، تحت تاثیر زمان کاربرد، نوع جلبک و نوع عصاره (آبی یا متانولی) قرار میگیرد؛ بنابراین استفاده از جلبکهای دریایی برای کاهش شدت بیماری بعد از بیماریهای ویروسی میتواند توصیه شود.