بررسی وضعیت آموزش بالینی دانشجویان هوشبری و اتاق عمل و ارتباط آن با انگیزه تحصیلی در دانشگاه علوم پزشکی قم، سال1396

مقدمه: عدم علاقه و انگیزش تحصیلی دانشجویان چالش اساسی پیش روی آموزش بالینی است. پژوهش حاضر با هدف بررسی کیفیت آموزش بالینی از دیدگاه دانشجویان اتاق عمل و هوشبری و ارتباط آن با انگیزش تحصیلی در دانشگاه علوم پزشکی قم در سال 1396 انجام شد.روش تحقیق: این مطالعه یک مطالعه توصیفی - تحلیلی از نوع مقطعی بود. جمعیت آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی قم در سال 1396 بود. 104 نمونه به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها در این پژوهش دو پرسش نامه بررسی وضعیت آموزش بالینی و پرسشنامه ی انگیزش تحصیلی هارتر بود. جهت توصیف وضعیت آزمودنی ها از آمار توصیفی میانگین و انحراف معیار و جهت تحلیل روابط از آزمون تی مستقل و پیرسون در نرم افزار spss نسخه 21 استفاده شد.یافته ها: دانشجویان هوشبری با کسب نمره 89/10 ±83/68 و اتاق عمل با کسب نمره 05/11±12/67، هر دو از وضعیت آموزش بالینی نسبتا مطلوبی برخوردار بودند و انگیزش تحصیلی در هر دو رشته در سطح ضعیف بود. بین انگیزش تحصیلی و کیفیت آموزش بالینی ارتباط معناداری مشاهده شد (05/0p< ).نتیجه گیری: با توجه به تاثیر کیفیت آموزش بالینی بر انگیزش تحصیلی دانشجویان، لازم است به اصلاح نواقص و تقویت جنبه های مختلف آن پرداخت.

کلیدواژه ها:

وضعیت آموزش ، انگیزش ، دانشجویان ، یادگیری