انتخاب ابزارهای مدیریتی موثر بر توانمندسازها در مدل EFQM با روش QFD(مطالعه موردی: فولاد گندله سازی)

از آنجاییکه مدل EFQM از دو بخش توانمندسازها و نتایج تشکیل شده است و به منظور افزایش امتیازات در نتایج نیازمند بهبود نقاط قوت و کاهش ضعفها در توانمندسازها می باشد. تحقیق حاضر از رویکردی ترکیبی از تکنیک های ANP و QFD و معادلات ساختاری کمک گرفته تا ابزارهای مدیریتی اثرگذار بر روی توانمندسازها را اولویت بندی کند. جامعه آماری پژوهش حاضر را مدیران ارشد و کارشناسان آشنا به مدیریت کیفیت و مد یریت تعالی سازمانی و ابزارهای مدیریتی در فولاد گندله سازی اردکان، تشکیل می دهند.بر این اساس داده های موردنیاز از طریق دو پرسشنامه که به ترتیب پرسشنامه خبره توسط 8 نفر از مدیران ارشد و پرسشنامه معادلات ساختاری توسط 30 نفر از کارشناسان جمع آوری شد. در نهایت برای اولویت بندی توانمندسازها از روش ANP استفاده شد. در مرحله ایجاد ارتباط بین نیازهای مشتریان ( توانمندسازها ) و مشخصات کلی ( ابزارها ) از روش معادلات ساختاری بهره گرفته شد. در آخر به روش QFD اولویت ابزارهای مدیریتی جهت ارتقای توانمندسازها مشخص شدند. نتایج تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که ابزار مدیریتی ناب تاثیر بیشتری بر ارتقای توانمندسازها دارد و بعد از آن به ترتیب نگهداری و تعمیرات جامع و خرید به موقع تاثیر گذار هستند.

کلیدواژه ها:

ابزارهای مدیریتی ، توانمندسازهای EFQM ، ANP ، SEM ، QFD.