تعیین پارامترهای تاثیرگذار با استفاده از معیارهای هندسی، ترافیکی و محیطی بر ایمنی دوربرگردان های درون شهری با استفاده از تحلیل سلسه مراتبی (مطالعه موردی: بابل )

مشکلات ناشی از عدم رعایت ضوابط و استاندارد های طراحی و اجرایی ، منجر به کاهش ظرفیت و ایمنی دوربرگردان می گردد. از سوی دیگر اشکالات طراحی و اجرایی ، خود منجر به تشدید مسائل رفتاری رانندگان، عدم رعایت ضوابط و مقررات راهنمایی و رانندگی می شود که بطور مضاعف عملکرد دوربرگردان دچار اختلال می گردد. ویژگی هایی که در تعیین ظرفیت و ایمنی تردد وسایل نقلیه در محدوده دوربرگردان ها نقش دارند شامل شاخص های کلی هندسی ، محیطی و ترافیکی می باشند. اما در بررسی شاخص های کلی مذکور می بایست به تحلیل های شاخص های جزئی تری پرداخت که در بحث عملکرد و ایمنی دوربرگردان ها تاثیرگذار می باشند. در این تحقیق، امتیاز دهی به شاخص های موثر در ایمنی دوربرگردان ها بر اساس روش سلسله مراتبی(AHP) و با استفاده از پرسش نامه که توسط کارشناسان خبره در حمل و نقل، راه و ترابری و شهرسازی تکمیل گردید، صورت پذیرفت. پنج دوربرگردان در شهر بابل به عنوان گزینه های تحلیل سلسله مراتبی مورد تحلیل و ارزیابی قرار گرفتند. نتایج تحقیق حاکی از آن است که در میان سه معیار اصلی معیار هندسی دارای بیشترین اهمیت (0/585) و پس از آن به ترتیب معیار محیطی و ترافیکی با درجه اهمیت 0/298 و 0/197 در ردیف های بعدی قرار گرفتند. در وزن دهی، شاخص های اختصاص داده شده به دوربرگردان ها، شاخص هایی از قبیل حجم گردشی، حجم معبر اصلی و تجهیزات ایمنی بیشترین تاثیرگذاری و شاخص هایی از قبیل طول انباره خروجی، طول انباره ورودی، تابلو اخباری، زهکشی و روسازی کمترین تاثیرگذاری را در تحلیل عملکرد ایمنی دوربرگردان ها دارا می باشند. با توجه به وزن های محاسبه شده برای هر یک از معیارهای اصلی و زیر معیارهایشان، رابطه ای برای شاخص ایمنی دوربرگردان ها درون شهری ارائه گردید که با کمک آن می توان مسیرهای مختلف شهری را مورد بازرسی قرار داد و از طریق این ممیزی، میزان ایمنی دوربرگردان ها را تعیین و نسبت به مقبولیت یا مردودیت دوربرگردان ها از لحاظ ایمنی اظهار نظر کرد.

کلیدواژه ها:

دوربرگردان ، تحلیل سلسله مراتبی (AHP) ، شاخص ایمنی ، راه های درون شهری ، مشخصات هندسی