نقش ایمپیوتیشن ژنوتیپ و معماری های مختلف ژنومی بر عملکرد روش های جنگل تصادفی و بیز آستانه ای A

هدف این تحقیق بررسی صحت ایمپیوتیشن و تاثیر آن در سطح زیر منحنی مشخصه عملکرد (AUROC) ارزیابی ژنومی روش های بیز استانهای TBA ) A ) و جنگل تصادفی (RF) در صفات آستانه ای با معماری های مختلف ژنومی می باشد. داده های ژنومی برای سطوح متفاوت وراثت پذیری (0 / 1 و 0 / 3)، سطوح مختلف LD ( 0 / 135 و 0 / 295) و تعداد متفاوت جایگاههای صفات کمی (108 و 1080) بر روی کروموزم 27 کروموزم شبیه سازی شدند. برای شبیه سازی شرایط واقعی برای هر سناریو، از بین 54 هزار نشانگر شبیه سازی شده به طور تصادفی اقدام به حذف ٪50 و 90 نشانگرها نموده و در مرحله بعد از طریق ایمپیوتیشن اقدام به پیش بینی ژنوتیپ نشانگرها نموده و صحت ایمپیوتیشن مورد ارزیابی قرار گرفت. در گام آخر، ژنوتیپهای اصلی و ایمپیوت شده با استفاده از روش TBA و RF جهت ارزیابی AUROC مورد استفاده قرار گرفتند. با افزایش سطح LD و کاهش نرخ حذف نشانگرها، صحت ایمبیوتیشن بهبود یافت.

کلیدواژه ها:

عدم تعادل پیوستگی ، نرخ ژنوتیپ از دست رفته ، شبیه سازی