بررسی قوانین داخلی ایران در زمینه ی جرائم سایبری در پرتو اسناد بین المللی

فناوریهای نوین تاثیرات شگرفی در زندگی جوامع امروزی گذاشت که جنبه های مثبت و منفی بسیاری دارد. ازجمله آنها، فناوریهای رسانه ای است. رایانه و اینترنت نقشی اساسی در میان جوامع بشری و به تبع آن در کشور ما و به ویژه در استان بوشهر برای خود باز کرده است تا آنجا که بدون آن امکان برنامهریزی، توسعه و بهرهوری در زمینه هایی چون: فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و علمی و سیاسی در جهان آینده امکانپذیر نخواهد بود . با وجود این، نباید از پیامدهای ناگوار و مخرب آن به ویژه در زمینه های اجتماعی و فرهنگی غافل ماند؛ به دیگر سخن، فناوری باهمه خوبیها و فوایدش، از کاستیها و آسیبهایی نیز برخوردار است که همگان خاصه دولتمردان، سیاستگذاران، قانون گذاران و اولیا و مربیان والدین باید بدان واقف باشند. البته سخن گفتن از آسیبهای فناوریهایی از این دست، به معنای نفی این پدیده ها و نگاه منفی بدان نیست؛ بلکه واقعیت این است که رایانه و اینترنت دارای کارکردهای مثبت و منفی میباشددر حال حاضر جرایم اینترنتی با اشکال مختلفی صورت می پذیرد که در این مقوله به استناد قانون جرائم رایانهای ایران و کنوانسیون بینالمللی جرائم رایانهای معروف به کنوانسیون جرائم سایبری بوداپست سال 2001، در چهار محوراصلی شامل: -1 جرائم علیه داده ها و سامانه های رایانهای، - 2 جرائم مرتبط با محتوا، -3جرائم ارائهدهندگان خدمات اینترنتی، -4 قاچاق مکالمات تلفنی ،به تبیین مفهوم و ماهیت جرایم اینترنتی و بررسی انواع مختلف جرایم اینترنتی و همچنین صلاحیت کیفری در حوزه جرائم سایبری پرداخته شده است.

کلیدواژه ها:

رسانه ی مجازی ، جرائم مرتبط با رایانه ، کنوانسیون بین الملل جرائم سایبری