بررسی میزان پتانسیل بازیافت پسماندهای خشک( کاغذ، پلاستیک، شیشه و فلز) در خوابگاه های دانشگاه علوم پزشکی بابل
سال انتشار: 1397
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 884
فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
AGRISD04_100
تاریخ نمایه سازی: 30 تیر 1398
چکیده مقاله:
مقدمه: در ایران حدود 40 هزار تن زباله تولید می شود که حدود 50 درصد از آن ها دفن می شوند، در حالی که 90 درصد مواد موجود در پسماندهاقابل بازیافت است. با بازیافت می توان در کاهش هزینه ها و بهبود بخشی وضعیت بهداشتی و زیست محیطی موثر عمل نمود. در این مطالعه، پتانسیل بازیافت کاغذ، پلاستیک، فلزات و شیشه درپسماندهای خشک در خوابگاه های دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی بابل مورد بررسی قرار گرفت.مواد و روش ها: این یک مطالعه توصیفی–تحلیلی و به صورت مقطعی بوده که در سه دوره زمانی درخوابگاه پسران دانشگاه علوم پزشکی بابل در دو بلوک B (پزشکی و دندانپزشکی) و C (سایر رشته ها) انجام گردید. میزان ضایعات خشک قابل بازیافت پس از تفکیک بوسیله ی ترازویی با دقت 500 گرم اندازه گیری گردید. میزان پسماند خشک تولیدی بر حسب گرم یا کیلوگرم بیان گردید و نتایج حاصله نیز با نرم افزار SPSS نسخه 19 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: نتایج نشان می دهد که کل زباله تولیدی در خوابگاه بلوک 98/25 B کیلوگرم بوده است که از این مقدار 39 کیلوگرم پلاستیک ، 42/75 کیلوگرم کاغذ ، 10/5 کیلوگرم فلز ، 6 کیلوگرم شیشه بوده است و از 111/75 کیلوگرم زباله تولیدی در بلوک 38/25 C کیلوگرم پلاستیک ، 50/25 کیلوگرم کاغذ ، 12 کیلوگرم فلز ، 11/25 کیلوگرم شیشه بوده است و در مجموع در دو بلوک B و 210 C کیلوگرم زباله خشک تولید شده که از این مقدار 77/3 کیلوگرم پلاستیک، 93 کیلوگرم کاغذ، 22/5 کیلوگرم فلز و 17/25 کیلوگرم شیشه بدست آمد.نتیجه گیری: با توجه به وجود پتانسیل مناسب بازیافت اجزای خشک نظیر کاغذ، پلاستیک، فلز و شیشه، ضرورت دارد تا ترتیبی در خوابگاه ها اتخاذ شود که علاوه بر کاهش تولید در مبدا مراحل جداسازی زباله های خشک و تر به بهترین نحو صورت پذیرد.
نویسندگان
محدثه قشعری
کمیته تحقیقات دانشجوئی دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران . گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران
مصطفی پورمحمدرکنکلایی
کمیته تحقیقات دانشجوئی دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران . گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران
عبدالایمان عموئی
گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران . مرکز تحقیقات سلامت محیط، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران