تحلیلی بر نقش سرگور اوزلی در پایان دوره اول جنگ های ایران و روسیه

     ایران در آستانه سده نوزدهم میلادی در شرایطی در مدار سیاست­ و مداخله کشورهای اروپائی قرار گرفت که سیاستمداران ایرانی به خاطر عقب­ماندگی کشور و ناآگاهی خود آمادگی لازم را برای این مواجهه نداشتند. دوره اول جنگ­های ایران و روسیه یکی از مهم­ترین عرصه­های دخالت اروپائیان در ایران بود که با تحمیل قرارداد گلستان به ایران با وساطت سرگوراوزلی سفیر انگلستان در ایران به پایان رسید. این پژوهش با استفاده از روش توصیفی تحلیلی در پی واکاوی نقش سرگور اوزلی در حوادث منجر به پایان دوره اول جنگ­های ایران و روسیه به ویژه قرارداد گلستان است. یافته­ها نشان می­دهد، اوزلی از سال 1227ق/1812م در نقش یک میانجی در مذاکرات بین ایران و روسیه ظاهر شد؛ اما او با تمایل به روسیه و خارج نمودن افسران انگلیسی از قشون ایران نقش مهمی در شکست قوای عباس میرزا در اصلاندوز داشت. همچنین در سال 1228ق/1813م که انگلیسی ­ها به حضور قدرتمند روس­ها در مبارزه با ناپلئون نیاز داشتند، اوزلی با وعده استرداد سرزمین­های ایرانی توسط امپراتور روسیه و با پیشنهادها و تهدیدهای دیگر، فتحعلی­شاه را وادار به پذیرش شرایط نابرابر صلح با روسیه نمود.    

کلیدواژه ها:

جنگ­های ایران و روسیه ، سرگور اوزلی ، فتحعلی­شاه ، عهدنامه گلستان