نقش هوش اخلاقی، آخرت نگری و باور به دنیای عادلانه در پیش بینی شادکامی دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش هوش اخلاقی، آخرتنگری و باور به دنیای عادلانه درپیش بینی شادکامی دانش آموزان بود. طرح پژوهش از نوع همبستگی بود. جامعه آماری را دانش آموزان دوره دوم متوسطه مرند تشکیل میدادند. به همین منظور 255 نفر به روش تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. ابزار بهکاررفته شامل پرسشنامه های آخرت نگری ابراهیمی و بهرامی احسان (1389)، باور به دنیای عادلانه ساتون و داگلاس (2005) ، هوش اخلاقی لینک و کیل (2008) و شادکامی آکسفورد هیل و آرگیل (2002) بود. اطلاعات به دست آمده با استفاده از آزمونهای همبستگی پیرسون و رگرسیون همزمان مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. یافته ها حاکی از وجود رابطه مثبت و معنادار بین متغیرهای آخرتنگری، باور به دنیای عادلانه و هوش اخلاقی با شادکامی در دانش آموزان بود و این سه متغیر پیشبین خوبی برای افزایش شادکامی در دانش آموزان بود. درنتیجه به نظر میرسد تقویت روحیه معنویگرا و نیز مولفه های هوش اخلاقی میتواند در افزایش شادکامی دانش آموزان موثر واقع شود.

کلیدواژه ها:

هوش اخلاقی ، آخرت نگری ، باور به دنیای عادلانه ، شادکامی