مقایسه آموزش به دو روش سخنرانی و خود آموز بر توانمند ی مادران در زمینه پیشگیری از حوادث

زمینه و هدف: کودکان بیشتر از سایرین در معرض سوانح و حوادث بوده و به دلیل ویژگی های فیزیولوژیکی و رفتاری خاص نیاز به مراقبت از سوی یک فرد بالغ را دارند. مطالعه حاضر با هدف مقایسه آموزش به دو روش سخنرانی و خود آموز بر توانمندی مادران در زمینه پیشگیری از حوادث صورت پذیرفت.روش کار: مطالعه حاضر در پنج مرحله و بر روی 81 نفر مادر دارای کودک زیر 5 سال انجام شد. پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه سنجش توانمندی مادران در سه نوبت (قبل، بلافاصله و سه ماه- بعد) توسط مادران تکمیل گردید. جلسات آموزشی شامل 10 جلسه نیم ساعته آموزش اصول پیشگیری از حوادث شایع استان شامل سوختگی، غرق شدگی، خفگی و مسمومیت به دو روش سخنرانی و خود آموز برگزار شده و تجزبه و تحلیل اطلاعات با نرم-افزار SPSS-19 و آزمون-های آماری توصیفی و استنباطی صورت گرفت یافته ها: بعد از مداخله، هر دو روش آموزشی نمره توانمندی مادران را نسبت به قبل از مداخله به صورت معناداری ارتقاء دادند P> 0/0001 در مقایسه دو روش آموزشی، میانگین تغییرات نمره توانمندی قبل از مداخله و بلافاصله پس از آن میانگین تغییرات نمره سه ماه بعد از مداخله نسبت به قبل و بلافاصله از آن و تفاوت معنی داری نداشت P=0.7 نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش، آموزش به هر سه دو روش آموزشی می تواند منجر به توانمندی مادران در زمینه پیشگیری از حوادث گردد پس با توجه به سهولت اجرای روش خودآموز نسبت به روش سخنرانی و امکان مرور مطالب توسط فراگیر استفاده از این روش نسبت به سخنرانی می تواند از اولویت برخوردار شود.

کلیدواژه ها:

سخنرانی ، خودآموز ، آموزش ، حوادث ، مادران