تاب آوری و بهزیستی روانشناختی زنان پلیس: مطالعه تطبیقی نظام های پلیسی پیشرو (نروژ، کانادا، آلمان) و ارائه مدل کاربردی برای پلیس ایران (مرور نظام مند)

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 22

فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

WMCONF16_082

تاریخ نمایه سازی: 19 مهر 1405

چکیده مقاله:

هدف: هدف اصلی این مقاله، ارائه یک تحلیل مفهومی و تطبیقی از عوامل موثر بر تاب آوری و بهزیستی روانشناختی زنان پلیس با تمرکز بر نظام های پلیسی پیشرو در نروژ، کانادا و آلمان و استخراج یک مدل کاربردی برای بهبود وضعیت پلیس ایران است. این پژوهش از طریق یک مرور نظام مند بر ادبیات پژوهشی هشت سال اخیر، به دنبال شناسایی شکاف های موجود و ترسیم مسیرهای آینده است. روش شناسی: پژوهش حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر روش مرور نظام مند (Systematic Review) است. با جستجو در پایگاه های اطلاعاتی معتبر داخلی (مانند SID و Magiran) و بین المللی (مانند Scopus, Web of Science, PsycINFO) با استفاده از کلیدواژه های تخصصی، مقالات و اسناد علمی منتشر شده بین سال های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۶ (۱۳۹۶ تا ۱۴۰۵) مورد بررسی قرار گرفتند. پس از اعمال معیارهای ورود و خروج، یافته های پژوهش های منتخب به صورت کیفی و از طریق تحلیل موضوعی (Thematic Synthesis) تحلیل و طبقه بندی شدند. یافته ها: تحلیل ادبیات نشان داد که نظام های پلیسی پیشرو، رویکردی چندبعدی و نظام مند به سلامت روان کارکنان خود دارند. عوامل کلیدی در این نظام ها شامل: (۱) حمایت سازمانی ساختاریافته: وجود برنامه های مربی گری، دسترسی آسان به خدمات سلامت روان و سیاست های سخت گیرانه علیه تبعیض. (۲) انعطاف پذیری شغلی: تمرکز بر تعادل کار-زندگی از طریق شیفت های منعطف و مرخصی های والدین. (۳) فرهنگ سازمانی فراگیر: ترویج برابری جنسیتی و شفافیت در مسیر ارتقای شغلی. در مقابل، پژوهش ها در بافت ایران، ضمن تایید نقش مثبت منابع فردی و خانوادگی، بر وجود چالش های ساختاری و فرهنگی و کمبود حمایت های رسمی سازمانی تاکید دارند. نتیجه گیری: تاب آوری و بهزیستی روانشناختی زنان پلیس محصول تعامل پیچیده ای از عوامل فردی، بین فردی، سازمانی و فرهنگی است. موفقیت نظام های پلیسی پیشرو در گرو سرمایه گذاری بر عوامل سازمانی و ایجاد یک اکوسیستم حمایتی است. بر این اساس، “مدل یکپارچه ارتقای تاب آوری و بهزیستی زنان پلیس ایران (ماتاب)” در چهار سطح فردی، بین فردی، سازمانی و فرهنگی-اجتماعی ارائه گردید. این مدل بر ضرورت گذار از رویکردهای صرفا فردمحور به سمت اصلاحات ساختاری و فرهنگی در پلیس ایران برای توانمندسازی جامع افسران زن تاکید می کند.

نویسندگان

محمد مهدی صلاح

گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران

فاطمه سخا

گروه جغرافیای سیاسی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

آرزو صالحی

گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی فاطمیه، وزارت علوم و تحقیقات، شیراز، ایران

احمد رضا جابری

گروه کامپیوتر، واحد شیراز، دانشگاه علمی و کاربردی، شیراز، ایران