ارزیابی مقاومت دارویی هلیکوباکتر پیلوری به رژیم های درمانی رایج
محل انتشار: ششمین کنگره ملی زیست شناسی و علوم طبیعی ایران
سال انتشار: 1397
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 702
فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
BSCONF06_063
تاریخ نمایه سازی: 27 اردیبهشت 1398
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: هلیکوباکترپیلوری باسیل گرم منفی ساکن در مخاط معده بوده که یکی از عوامل مهم در ایجاد گاستریت مزمن، زخم پپتیک و آدنوکارسینومای معده است. بدلیل مقاومت آنتی بیوتیکی هلیکوباکترپیلوری، تعیین الگوی حساسیت آنتی بیوتیکی آن بر حسب منطقه جغرافیایی برای موفقیت در درمان ضروریست. در این مطالعه الگوی مقاومت آنتی بیوتیکیاین باکتری نسبت به 5 آنتی بیوتیک رایج در درمان به دو روش اپسیلومیترتست و دیسک دیفیوژن آگار تعیین شده است. مواد و روش ها: از 285 بیمار مراجعه کننده به بیمارستان امام رضا(ع) تبریز از آذر ماه 1395 تا اردیبهشت ماه 1396 با شکایت گاستریت نمونه بیوپسی تهیه شد و وضعیت حساسیت به پنج آنتی بیوتیک رایج در درمان عفونت هلیکوباکترپیلوری، شامل کلاریترومایسین، نیتروفورانتویین، آموکسی سیلین، ریفامپین، سیپروفلوکساسین با روش دیسک دیفیوژن آگار، و حساسیت به دو آنتی بیوتیک مترونیدازول و کلاریترومایسن با روش اپسیلومیترتست بررسی شد. یافته ها: هلیکوباکترپیلوری از 208 نمونه ( 73 درصد) ازکل 285 نمونه بیوپسی، جداسازی شد . مقاومت به کلاریترومایسین، نیتروفورانتویین، آموکسی سیلین، ریفامپین، سیپروفلوکساسین به ترتیب 16 درصد، 9 درصد، 38 درصد، 35 درصد، 39 درصد، به روش دیسک دیفیوژن آگار و مقاومت به مترونیدازول 65 درصد و کلاریترومایسین 19 درصد به روش اپسیلومترتست تعیین شد. نتیجه گیری: مقایسه اطلاعات ما با نتایج گذشته نشان داد که شیوع مقاومت هلیکوباکترپیلوری به مترونیدازول به شدت رو به افزایش است و می توان گفت این دارو کارایی خود را از دست داده است. در مطالعه حاضر کمترین میزان مقاومت به نیتروفورانتویین گزارش گردید.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مهسا اقبال خواه
کارشناسی ارشد، گروه زیست شناسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران