بررسی تجربی پایدارسازی نانوذرات اکسید مس اکسید آلومینیوم با استفاده از پایدارکننده ها امواج مافوق صوت جهت افزایش انتقال حرارت

یکی از دغدغه های مهندسین مکانیک دستیابی به نانوسیالی پایدار برای افزایش انتقال حرارت در فرآیندهای صنعتی است. در بسیاری از موارد آن دسته از پژوهشگران علم مکانیک که با استفاده از نانوسیال در زمینه اتقال حرارت کار می کنند، به دنبال این موضوع هستند که چگونه میتوان به یک نانوسیال مطلوب دست یافت. لذا هدف این مقاله این است که اطلاعاتی در زمینه دستیابی سریع به نانوسیال مطلوب پایدار در اختیار پژوهشگران قرار دهد. کارهای انجام شده در این مقاله بر اساس مبانی تجربی هستند یافته های به دست آمده در پایدارسازی نانوسیال های اکسید مس اکسید آلومینیوم نشان دهنده این موضوع هستند که اگر پایدارسازی به تنهایی به وسیله امواج مافوق صوت انجام شود پس از چندین ساعت نانوسیال از حالت پایداربودن خارج می شود. از طرفی هم اضافه کردن سوسپانسیون ها اگر به طرز صحیحی انجام نشود، خواص حرارتی نانوسیال دچار تغییراتی می شود. بنابراین جهت دستیابی به نانوسیال های پایدار اکسید مس اکسید آلومینیوم باید از امواجی با فرکانس معین سوسپانسیون های مخصوصی استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

نانوسیال ، اکسید مس ، اکسید آلومینیوم ، سوسپانسیون ، خواص حرارتی