بررسی و ارزیابی قابلیت اطمینان اعضای تیم نگهداری و تعمیرات پتروشیمی براساس روش FMEA فازی

ارزیابی و بررسی قابلیت اطمینان انسان شامل استفاده از روش های کمی و کیفی جهت پیش بینی سهم انسان در بروز خطا می باشد. لذا بکارگیری تکنیک های ارزیابی قابلیت اطمینان در محیط های کاری حساس جهت پیشگیری و محدود ساختن پیامدهای ناشی از خطا لازم است. صنعت نفت، گاز و پتروشیمی به دلیل موقعیت استراتژیک در اقتصاد ایران و تجهیزات حساسی که در ایران تولید نمی گردند، به دلیل تحریم وارد نمی گردند و یا از حساسیت بالایی برخوردار می باشند از اهمیت زیادی برخوردارند. به همین منظور سیستم ایجاد یک ارزیابی و تجزیه و تحلیل قابلیت اطمینان انسان در تجهیزات، به پتروشیمی منظور بهبود کیفیت محصولات نهایی ضروری می باشد. در این تحقیق مدلی براساس روش SHELL و ترکیب روش FMEA و متغیرهای فازی برای ارزیابی و تجزیه تحلیل قابلیت اطمینان انسان تیم نگهداری و تعمیرات پتروشیمی ارایه شده است. نتایج حاکی از این است که در ارزیابی قابلیت اطمینان انسان در تجهیزات پتروشیمی باید بیشتر بر کاهش وقوع خرابیهای پنهان و پراحتمال خطر تمرکز داشت و در طراحی و انجام عملیات باید به ارتباط و همکاری بین طراح تجهیزات و کاربران تجهیزات توجه کرد.

کلیدواژه ها:

قابلیت اطمینان ، انسان FMEA فازی