یادگیری ترکیبی دستاوردی جدید در توسعه و بهبود آموزش و یادگیری

امروزه دانش آموزان در دنیایی از علوم و فناوری ها زندگی می کنند که با سرعت بالایی در حال تغییر و دگرگونی است و هر لحظه پدیده های جدیدی در قلمرو دانش تکنولوژی به وجود می آید. به این سبب، وظیفه و مسیولیت معلم امروز نسبت به گذشته سنگین تر و پیچیده تر شده است. بنابراین دیگر نمی توان با روش های سنتی، جامعه و افراد آن را به سوی یک تحول پیچیده و پیشرفته سوق داد. از آن جا که جامعه در حال تغییر، نظام آموزشی و برنامه درسی متناسب با آن را طلب می کند، با گسترش نوآوری ها و رویکردهای جدید، نظام آموزشی به گونه اعم و برنامه درسی به گونه اخص، باید از این تغییرات در جهت بهبود و پیشرفت استفاده نماید. یادگیری ترکیبی به عنوان رویکردی جدید، به معنای ترکیب یادگیری الکترونیکی (برخط ) با یادگیری سنتی ( چهره به چهره ) می باشد و به خاطر فایق آمدن بر محدودیت های یادگیری کاملا مجازی و یادگیری سنتی شکل گرفته است تا بر نقاط ضعف یادگیری های الکترونیکی و سنتی غلبه کند. بنابراین با توجه به اهمیت یادگیری ترکیبی و نیاز افراد به شیوه های جدید برای آموزش در زمان ها و مکان های متفاوت، در این مقاله ضمن بررسی مفهوم یادگیری ترکیبی، مبانی، ضرورت استفاده، طراحی محیط یادگیری ترکیبی، مزایا و نقش آن در آموزش و یادگیری مورد بررسی قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

یادگیری ترکیبی ، یادگیری الکترونیکی ، یادگیری سنتی