دلالت های نظریه فطرت در نظام تربیتی اسلام

مقاله حاضر، استخراج دلالت هایی از نظریه فطرت در نظام تربیتی اسلام است؛ چرا که یکی از ضرورت های مهم برای نظریه سازی اسلامی در حوزه تربیت، نظریه پردازی بر اساس مبانی اسلامی است. نظریه فطرت یکی از نظریه های کلان انسان شناختی اسلامی است که سرشتی خاص را برای انسان متصور است. روش پژوهش حاضر، روش اجتهاد دینی است که دارای سه گام پژوهش از کل منابع مربوط به مسیله تحقیق ، برگزیدن معنای متعین یا مرجح با سنجش امکانات معنایی متن و شواهد و دلایل کافی و کشف مشروط واقع با به کارگیری استدلال و استفاده از صورت های منطقی و قیاسی است. بهره مندی همه شاکله های تربیتی از فطرت اله ، رای به توانایی رشد همه انسان ها ، معتبر دانستن بخشی از تفاوت های تربیتی افراد ، امکان ارتباط افراد با زبان فطرت ، فطری دانستن ارتباطات میان انسان ها ، مفاهمه ذاتی افراد با زبان دینی و مبتنی بودن بقا شاکله های تربیتی بر بخش فطری از جمله مواردی هستند که از نظریه فطرت استنباط شده اند و بر این اساس دلالت هایی مانند توجه به جنسیت در سیاست گذاری تربیتی ، توجه به طبیعت های ویژه ، تمرکز بر نفوس قریب العهد ، توجه به سنین خاص و ارتباط تربیتی دین محور به جای شریعت محور برای باز شدن باب تفکر و در نتیجه سیاست گذاری بر این مبنا در نظریه تربیتی بیان شده اند.

کلیدواژه ها:

فطرت ، شناخت دین ، تربیت ، دلالت تربیتی ، روش های تربیتی فطرت محور