بررسی تاثیر حکمروایی خوب شهری در ارتقای حقوق شهروندی در تبریز

هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش حکمروایی خوب شهری در ارتقای حقوق شهروندی در تبریز بود. سنجش متغیر حقوق شهروندی با الهام از دیدگاه تی اچ مارشال و در سه بعد کلی حقوق اجتماعی، حقوق مدنی و حقوق سیاسی و با رویکرد ترکیبی صورت گرفت. همچنین در متغیر حکمروایی خوب شهری نیز با اتخاذ رویکرد ترکیبی، اقدام به بعدسازی و تعیین سنجه ها ( گویه های مربوط به هر بعد) از طریق پرسشنامه های محقق ساخته و پس از تعیین روایی و پایایی، مورد سنجش قرار گرفت. جامعه آماری پژوهش را ساکنین تبریز تشکیل دادند که با استفاده از فرمول کوکران و به شیوه تصادفی ساده تعداد 383 نفر شهروند، به عنوان جامعه نمونه انتخاب گردیدند. بر اساس خروجی آزمون رگرسیون چند متغیره، کل مدل و تاثیر ابعاد نه گانه حکمروایی خوب شهری، معنی دار بوده و تاثیر همه ابعاد مورد اثبات قرار گرفت. تاثیر ابعاد نه گانه مربوط به حکمروایی خوب شهری بر حقوق شهروندی بطور مستقیم، مثبت و خطی بوده و بعد قانونمندی مربوط به حکمروایی خوب شهری در درجه نخست تاثیرگذاری و بعد جهت گیری توافقی مربوط به حکمروایی خوب شهری در درجه آخر تاثیرگذاری بر حقوق شهروندی قرار گرفت.

کلیدواژه ها:

حکمروایی ، حکمروایی خوب شهری ، حقوق شهروندی ، شهروند