مقایسه ی مقادیرمیوستاتین و IGF-1 طی انجام دو هفته تمرین مقاومتی در دو شدت متفاوت در دختران سالم

زمینه و هدف: عامل رشد میوستاتین (GDF-8:Growth Differentiation Factor8) و فاکتور رشد شبه انسولینی (Insulin-like Growth Factor 1) نقش موثری در پاسخ به انقباض های عضلانی، تنظیم و تحریک متابولیسم عضلات ایفا می کنند. هدف پژوهش حاضر مقایسه ی مقادیر IGF-1 و میوستاتین طی انجام دو هفته تمرین مقاومتی در دو شدت متفاوت در دختران سالم بوده است.روش کار: 36 دختر دانشجو (با میانگین سنی 3/1±7/20 سال، وزن 3/1±4/58 کیلوگرم، قد9/0±1/164 سانتی متر شاخص توده بدن5/0±1/23 کیلوگرم بر مترمربع) داوطلبانه در این طرح شرکت کرده و به سه گروه تمرین مقاومتی با شدت زیاد( 70-90 درصد یک تکرار بیشینه، 12نفر)، تمرین مقاومتی با شدت کم( 40-60درصد یک تکرار بیشینه، 12نفر) و گروه بدون ورزش( کنترل، 12نفر) تفکیک شدند. سپس دو گروه تجربی یک برنامه تمرینی دوهفته ای منظم که شامل حرکات جلوباز، پرس سینه، زیر بغل، اکستنشن تنه و پشت بازو با هالتر بود را در 5 ست با استراحت سی ثانیه ای بین ست ها و زمان استراحت 2 دقیقه ای بین حرکات را اجرا کردند. نمونه های خون قبل و 24 ساعت پس از پایان پروتکل تحقیق جهت اندازه گیری سطوح میوستاتین و IGF-1 گرفته شد.یافته ها: نتایج تغییرات معنی داری در سطوح سرمی میوستاتین و IGF-1 پس از دو هفته تمرین منظم در هر دو شدت مختلف، نشان نداد (05/0 ≥ pعلاوه بر این، بین دو گروه تمرین هم نیز تفاوت معنی داری مشاهده نشد(05/0≥p).نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان داد بین تمرین مقاومتی با شدت کم وزیاد تفاوت معنی داری ازنظر تاثیر بر سطوح عوامل رشدی در دختران وجود ندارد. در تحقیقات آتی می توان تعداد گروه های بیشتری را انتخاب کرد و با دست کاری مدت زمان و شدت تمرین در گروه های مختلف، عامل موثرتر برسازه های رشدی را مشخص نمود.

کلیدواژه ها:

تمرین مقاومتی ، شدت ، میوستاتین ، IGF-1 ، دختران سالم