فعالیت های فیزیکی و ورزشی در نوجوانان مبتلا به هموفیلی در ایران 91-1390

فعالیت فیزیکی علاوه بر اثرات عمومی بر سیستم قلبی- عروقی و متابولیک می تواند موجب بهبود خاص بیماران هموفیلی، به ویژه در تقویت ماهیچه ها شود. تقریبا 50 % از نوجوانان مبتلابه بیماری های مزمن به طور کامل توصیه های مراقبتی را انجام نمی دهند؛ از این رو، هدفپژوهش حاضر تعیین وضعیت فعالیت های فیزیکی و ورزشی در میان نوجوانان مبتلا بههموفیلی در ایران است. در این مطالعه توصیفی- تحلیلی فعالیت های فیزیکی و ورزشی 108نفر از نوجوانان مبتلا به هموفیلی، با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس بررسی شد.بدین منظور از پرسشنامه محقق ساخته با روش خودگزارشی استفاده شد. تجزیه و تحلیلآماری با بهره گیری از فراوانی، میانگین و انحراف معیار انجام شد. 65/4% از شرکت کننددگاندر این مطالعه در فعالیت های فیزیکی مشارکت نداشتند و 70/5% از نوجوانان 5 ساعت یا کمتر را در طول هفته به فعالیت های جسمی و ورزشی اختصاص می دادند. فقط 31/1% ازنوجوانان عقیده داشتند که ورزش انتخابی آنها با سن و وضعیت بیماری آنان کاملا متناسباست. 56/1% از شرکت کنندگان از خون ریزی های تهدیدکننده و 22/4% از نوجوانان ازورزش هایی که احتمال خون ریزی و آسیب در آنها وجود دارد اطلاعی نداشتند. عملکردنوجوانان در این مطالعه در بسیاری از حیطه های مرتب با فعالیت های فیزیکی و ورزشی نیزدر وضعیت مناسبی قرار نداشت. نیاز به بهبود وضعیت نوجوانان مبتلا به بیماری هموفیلی دربسیاری از حیطه های مرتب با فعالیت های فیزیکی و ورزشی وجود دارد که توجه به برنامه-ریزی های مدون و منسجم در راستای ارایه آموزش های لازم و بهره گیری از موسسات ارایه-دهنده خدمات ورزشی وابسته به مراکز هموفیلی می تواند مفید باشد.

کلیدواژه ها:

هموفیلی ، فعالیت های فیزیکی و ورزشی ، نوجوانان ، ایران