بررسی عوامل گرایش دانشجویان به فعالیت در تشکل های سیاسی در دانشکده حقوق و علوم سیاسی و دانشکده فنی دانشگاه تهران

مشارکت سیاسی می تواند به عنوان یکی از مدخل هایی در نظر گرفته شود که پویایی سیاسی در هر جامعه ای را بازتاب می دهد. اینطور به نظر رسید که فهم و بررسی علل سوق دهنده دانشجویان به سمت فعالیت های سیاسی، عاملی خواهد بود تا شناخت دقیق تری از بسترهای فراهم کننده مشارکت سیاسی در سطح خرد (درون دانشکده ای) به دست آید. به همین منظور علل مشارکت سیاسی در بین دانشجویان رشته های فنی و علوم سیاسی دانشگاه تهران مورد بررسی قرار گرفت تا فرضیه این تحقیق مبنی بر دانش سیاسی، سختی یا آسانی ورود به گروه، اثر بخشی سیاسی و ادراک محیط سیاسی عوامل موثر بر مشارکت سیاسی دانشجویان هستند مورد آزمون قرار گیرد. چرا که دانش سیاسی و دیگر عوامل یاد شده، طبق نظریات بر مشارکت سیاسی موثر هستند. از این بین، ورود به تشکل های سیاسی دانشکده میانجی های فهم علل مشارکت سیاسی هستند. بنابراین سوالاتی با محوریت مشارکت در تشکل های سیاسی و سوالاتی به منظور سنجش دانش سیاسی دانشجویان طراحی و پرسش شدند. شیوه تجزیه و تحلیل داده ها براساس روش های معمول آماری در اس پی اس اس بوده و ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه بوده است. جامعه آماری 1000 نفر بوده که در نمونه گیری به تعداد 222 نفر در دانشکده فنی و 56 نفر در دانشکده علوم سیاسی تقلیل یافت. طبق نتایج به دست آمده، رابطه بین دانش سیاسی، اثربخشی سیاسی، ورود آسان به گروه، ادراک از محیط سیاسی و مشارکت سیاسی کاملا معنادار است. هر کدام از موارد گفته شده با متغیر رشته کنترل شد که طبق آن اثربخشی سیاسی و ورود آسان به گروه با کنترل متغیر رشته تغییر نکردند. ادراک از محیط سیاسی با کنترل متغیر رشته تقویت و دانش سیاسی ضعیف شد.

کلیدواژه ها:

مشارکت سیاسی ، مشارکت سیاسی ، تشکل های سیاسی ، دانش سیاسی