بررسی رابطه بین رابطه صفات شخصیت و شادکامی با سلامت روان دانشجویان

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف مطالعه روابط میان صفات شخصیتی و شادکامی با سلامت روان دانشجویان انجام شد.روش بررسی: این مطالعه توصیفی از نوع همبستگی میباشد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه مشخصات فردی، شکل کوتاه پرسشنامه پنج عاملی، پرسشنامه شادکامی آکسفورد و سلامت روانشناختی بود. از آنجا که طرح پژوهش حاضر از نوع همبستگی بود، داده ها به کمک نرم افزار SPSS ویراست 19 مورد پردازش قرار گرفتند و ضرایب پیرسونی محاسبه و تحلیل رگرسیون چندمتغیری خطی نیز اجرا شد. نتایج نشان داد که شادکامی با برونگرایی، گشودگی، سازگاری و وظیفه شناسی همبستگی مثبت و با روان آزردگی گرایی همبستگی منفی دارد. سلامت روان شناختی نیز با برونگرایی، گشودگی و سازگاری رابطه مثبت و با روان آزردگیگرایی رابطه منفی داشت و میان وظیفه شناسی با سلامت روان شناختی رابطه ای پیدا نشد. به علاوه، برونگرایی و سازگاری دو متغیر شخصیتی بودند که توانایی پیش بینی نمرات شادکامی را داشتند. روان-آزردگی گرایی نیز می توانست سلامت روان شناختی را پیش بینی کند. در نهایت، شادکامی هم توانست سلامت روان را پیش بینی کند. تحلیل واریانس نیز نشان داد که تحصیلات والدین بر سلامت روانی آزمودنی ها تاثیری ندارد. نتیجه گیری: به نظر می رسد از میان ویژگیهای شخصیتی تنها برون گرایی و سازگاری با شادکامی و سلامت روان شناختی رابطه قوی تری داشتند و روان آزردگی گرایی نیز رابطه منفی نیرومندتری با سلامت روانی دارد.

کلیدواژه ها:

صفات شخصیتی ، شادکامی ، سلامت روانی