مسیولیت مدنی طفل در فقه و قوانین ایران

مساله اصلی تحقیق حاضر، این است که آثار و مسیولیت مدنی کودک و احکام آن، مبانی فقهی و حقوقی اعمال اطفال و آثار آن و اشخاص مسیول و نحوه جبران خسارت اعمال و زیان های وارده اطفال در فقه و قوانین ایران چگونه است. نتایج و یافته این تحقیق نشانگر این است که علی رغم اختلاف نظر در مورد تعریف کودک، در فقه، به حکم قاعده اتلاف و سایر قواعد فقهی، مسیولیت مدنی کودک پذیرفته شده است. همچنین در قوانین ایران، مسیولیت مدنی کودک، به طور صریح به رسمیت شناخته شده است. مهم ترین مبنای مسیولیت مدنی کودک از منظر فقه، قاعده اتلاف است و مبنای اصلی آن در قوانین ایران، نظریه خطر می باشد. در مورد اشخاص مسیول در قبال خسارت وارده توسط کودک، دیدگاه فقه و قوانین متفاوت است. مهم ترین اثر مسیولیت مدنی کودک، جبران کامل خسارت زیاندیده است حتی اگر کودک وارد کننده زیان، غیرممیز باشداز. منظر فقه، شخص کودک مسیول جبران خسارت است هنگامی که به حد بلوغ رسید باید آن را جبران کند. از دیدگاه حقوق ایران، اصل بر مسیول بودن شخص کودک است ولی در موارد استثنایی مسیولیت بر عهده ولی و سرپرست کودک می باشد که بین ولی مشروع و نامشروع تفاوتی وجود ندارد.

کلیدواژه ها:

مسیولیت مدنی ، طفل ، فقه اسلامی ، قوانین ایران