بررسی رفتار فشاری نانوکامپوزیت اسفنج منعطف پلی یورتان- سیلیکا

در این پژوهش به بررسی استحکام فشاری نانوکامپوزیت اسفنج منعطف پلی یورتان- سیلیکا پرداخته شد. بدین منظور نانوذرات سیلیکا در دو گروه متفاوت با ساختارهای توپر و توخالی و میانگین اندازه ذرات به ترتیب 30 و 100 نانومتر و با درصدهای وزنی مشابه 0/1، 0/2 و 0/3به همراه مقادیری مناسب از سورفکتانت کاتیونی CTAB به روش اختلاط مستقیم درون زمینه اسفنج منعطف پلی یورتان ریخته شدند و نمونه های نانوکامپوزیتی تهیه گشتند. از میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) به منظور مشاهده مورفولوژی ساختاری نمونه ها و از نرمافزار Digimizer به منظور بررسی درصد تخلخل، میانگین اندازه سلولها و ضخامت دیواره های سلولی استفاده شد. همچنین از دستگاه سنتام به منظور مقایسه استحکام فشاری نمونه های خالص و نانوکامپوزیتی استفاده شد . نتایج حاصل از SEM نشان داد که تعداد سلولهای تشکیل شده رابطه مستقیمی با استحکام فشاری نمونه های نانوکامپوزیتی حاصله دارد. به طوری که در نمونه های نانوکامپوزیتی تقویت شده با نانوذرات توپر سیلیکا نسبت به سایر نمونه ها از استحکام فشاری بالاتری برخوردار بودند.

کلیدواژه ها:

اسفنج پلی یورتان ، نانوکامپوزیت ، استحکام فشاری ، نانوذرات سیلیکا