تحلیل میان تجارت بین المللی و رژیم های زیست محیطی با تاکید بر پروتکل کیوتو

رژیم حقوقی بین المللی حاکم بر تغییرات اقلیمی و رژیم بین المللی منع گسترش سلاح های هسته ای از جمله مهم ترین و جهانشمول ترین رژیم های حقوقی بین المللی معاصر هستند که به درجات متفاوتی موفق بوده اند. پژوهش حاضر با بررسی تغییرات آب و هوایی و گرمایش زمین از مهم ترین موضوعات زیست محیطی مبتلابه جامعه جهانی است که باعث نگرانی فزاینده بازیگران جامعه جهانی و به ویژه دولت ها شده است. روند سریع رشد جمعیت و توسعه اقتصادی باعث افزایش مصرف منابع طبیعی و تولید گازهای گلخانه ای شده و کره زمین را برای جمعیت ساکن آن ناپایدار ساخته است. لذا هرگونه تدبیر و چارچوب حقوقی جهت کنترل شدت و جهت فعالیت های انسان بر روی زمین در نهایت باعث نجات کره خاکی از ورطه نابودی خواهد شد . لذا وجود هر رژیم حقوقی بین المللی زیست محیطی و به خصوص رژیمی مانند پروتکل کیوتو و کنوانسیون چارچوب ملل متحد در خصوص تغییرات اقلیمی برای بشریت ضرورت حیاتی دارد لیکن سیوال اصلی آنجاست که آیا چنین ساختارهای حقوقی بین المللی کافی و وافی برای تبعیت کشورها از استانداردهای خاص رفتار زیست محیطی هستند در این پژوهش، به توصیف و تحلیل تداخل میان تجارت بین المللی و رژیم های زیست محیطی می پردازد. دلایل عملی و تداخل موضوع محیط زیست با توسعه اقتصادی و تجارت بین المللیبا توجه به اهمیت جهانی و حیاتی گرمایش زمین برای نوع انسان و آینده حیات در کره خاکی و لزوم اقدامات فوری برای توقف این روند و روشن بودن قواعد و اصول پروتکل کیوتو باید قاعدتا کشورها از اصول و هنجارها و قواعد این رژیم حقوقی بین المللی بطور کامل تبعیت کنند. تحلیل تداخل میان محیط زیست و تجارت جهانی به چندابزار حقوقی بین المللی در کنار پروتکل کیوتو نیز می پردازد که یکی از آنها موافقتنامه های چندجانبه زیست محیطی است.