بررسی روند تغییرات غلظت آلاینده (PM(2.5 بر اساس شاخص AQI در کلان شهر مشهد طی سال های 95-1393

ذرات معلق مهمترین آلاینده های هوا بخصوص در کلان شهرها هستند که دارای اثرات سوء بهداشتی و محیط زیستی می باشند. هدف از انجام این مطالعه بررسی روند تغییرات (PM(2.5 و تعیین میزان تغییرات کیفیت هوا بر اساس شاخص AQI در کلان شهر مشهد طی سال های 95-1393 می باشد. این مطالعه از نوع توصیفی- تحلیلی می باشد. داده های مربوط به غلظت (PM(2.5 از مرکز پایش آلاینده های زیست محیطی مشهد و اطلاعات مربوط به پارامترهای هواشناسی نیز از اداره کل هواشناسی استان خراسان رضوی جمع آوری شد. سپس داده ها بر اساس شاخص کیفیت هوا بررسی و ارتباط بین آنها با نرم افزار SPSS و GraphPad Prism تحلیل شد. تغییرات غلظت (PM(2.5 طی سال های 95-1393 تفاوت معناداری داشته اما روند آن ثابت نبوده است. متوسط سالانه این آلاینده در سال های 1393، 1394 و 139 به ترتیب 19/43±29/26، 15/89±25/28 و 37/88±30/50 میکروگرم بر متر مکعب بوده است. فصل پاییز، ماه مهر و ایستگاه طرق به ترتیب با غلظت 23/01±34/50، 25/38±36/10 و 24/08±4014 میکروگرم بر متر مکعب دارای بیشترین ذرات بودند. همچنین نتایج نشان داد بین سرعت باد و غلظت (PM(2.5 همبستگی معنادار و منفی وجود دارد. وقوع بیشتر اینورژن در فصول سرد، روزش بادهیا غالب جنوب شرقی- شمال غربی و انتقال الاینده های صنایع واقع در شرق و جنوب شرق به داخل شهر مشهد از جمله عوامل تاثیرگذار در نوسانات غلظت این آلاینده می باشند که نیاز به مدیریت یکپارچه در جهت کاهش غلظت این آلاینده وجود دارد.

کلیدواژه ها:

، (PM(2.5 ، آلودگی هوا ، مشهد ، شاخص AQI