اثربخشی آموزش راهبردخودنظارتی بر خودکارآمدی و اضطراب پیشرفت دانش آموزان دختر دبیرستانی دوره دوم

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی روش آموزش خودنظارتی بر خودکارآمدی تحصیلی و اضطراب پیشرفت دانش آموزاندختر دبیرستانی بود. روش پژوهش تجربی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. نمونه پژوهش شامل 30 (15 نفرگروه آزمایش و 15 نفر گروه کنترل) از دانش آموزان بود که به صورت نمونه گیری خوشه ای مرحله ایی انتخاب شدند و بهابزارهای پژوهش که عبارت بودند از پرسشنامه خودکارآمدی شرر و همکاران (1982) و پرسشنامه اضطراب پیشرفت آلپرت وهابر (1960) پاسخ دادند. برای تحلیل داده ها از روش تحلیل کواریانس (مانکوا) استفاده شد. نتایج حاصل از تحلیل داده هانشان داد، آموزش خودنظارتی باعث افزایش خودکارآمدی و کاهش اضطراب پیشرفت دانش آموزان دختر گروه آزمایش درمقایسه با گروه کنترل شد (P> 0/001) و یافته ها بعد از یک ماه نیز پایدار بودند.

کلیدواژه ها:

آموزش خودنظارتی ، خودکارآمدی ، اضطراب پیشرفت