اثر موقعیت قرارگیری شکاف روی پایه استوانه ای به همراه پره های مستغرق در کاهش آبشستگی موضعی

در این پژوهش به منظور بررسی تاثیر توام پره های مستغرق و شکاف در شرایط بهینه بر عمق آبشستگی موضعی در کنار پایه استوانه ای، با استفاده از آزمایش های صورت گرفته بر روی مدل فیزیکی، در شرایط آب زلال و به صورت طولانی مدت، سعی شده بهترین میزان کاهش آبشستگی ارایه شود. نخست عملکرد جداگانه شکاف بر روی پایه در سه موقعیت مختلف، سپس قرارگیری پره های مستغرق در جلوی پایه به دست آمد. در ادامه برای به دست آوردن تاثیر توام شکاف ها و پره ها آزمایش هایی با حضور همزمان هردو انجام شد. نتایج حاصل نشان داد که بیشترین میزان کاهش آبشستگی برای پایه شکاف دار به همراه پره های مستغرق به میزان 45 درصد است و عملکرد شکاف و پره ها فقط در این حالت مطلوب بود.

کلیدواژه ها:

آبشستگی موضعی ، شکاف ، پره های مستغرق ، پایه پل ، عمق آبشستگی