ساز و کار مدیریت آب های زیر زمینی از دو دیدگاه کشاورزان و کارشناسان (مطالعه موردی: شهرستان زرین دشت، استان فارس)

بخش کشاورزی از اهمیت ویژه ای در شهرستان زرین دشت برخوردار است. عمده ترین منبع تامین کننده آب بخش کشاورزی در این منطقه، آبهای زیرزمینی است. به دلیل بهره برداری بیش از حد از آبهای زیرزمینی میزان افت سالانه سطح این آبها قابل توجه می باشد. بنابراین مدیریت آبهای زیرزمینی در این شهرستان از اهمیت بالایی برخوردار است. هدف کلی این تحقیق اولویت بندی سازوکارهای مدیریت آب های زیرزمینی در شهرستان زرین دشت از دو دیدگاه کشاورزان و کارشناسان است، که به روش توصیفی- پیمایشی انجام شده اس و در نهایت مقایسه بین دو دیدگاه صورت گرفته است. جامعه نمونه تحقیق حاضر شامل 150 نفر از کشاورزان و 30 نفر از کارشناسان این شهرستان است. نمونه گیری به دو روش طبقه بندی متناسب و انتخاب تصادفی برای کشاورزان و سرشماری برای کارشناسان انجام شده و از ابزار پرسشنامه جهت جمع آوری داده ها استفاده گردیده است. روایی صوری پرسشنامه با کسب نظرات اساتید گروه ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه تهران به تائید رسیده است. ضریب آلفای کرونباخ به منظور تعیین پایانی پرسشنامه، برابر با 0/83 بدست آمده است، جهت تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار Spss Win 11.5 استفاده گردیده نتایج پژوهش بیانگر آن بود که تغذیه مصنوعی آب های زیرزمینی، مشارکت کشاورزان در زمینه تامین هزینه برقی کردن الکتروپمپ ها و نصب دستگاه و تعیین دبی مجاز برای بهره برداری از آب برای هر پمپ از سازوکارهای مهم جهت مدیریت بهتر آب های زیرزمینی در این شهرستان به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

آب های زیرزمینی ، سازوکارهای مدیریتی ، تغذیه مصنوعی آب های زیرزمینی ، شهرستان زرین دشت