بررسی میزان شیوع آلودگی به سیستی سرکوس تنیاکولیس در نشخوارکنندگان کوجک شهرستان زنجان

یکی از مهم ترین دغدغه های بهداشتی در مورد سگ هایی که در مجاورت گله های نشخوارکنندگان و بویژه نشخوارکنندگان کوچک که براساس چرای مراتعی پرورش داده می شوند، سستوده های خانواده تنی ایده می باشد که تعداد متنابهی از اعضای این خانواده که در جنس های تنیا و اکینوکوکوس طبقه بندی می شوند، در سیر تکاملی خود نشخوارکنندگان را بعنوان میزبان های واسط برای گذراندن مرحله متاسستودی مورد تهاجم قرار می دهند. یکی از مهمترین انگل هایی که در اغلب نقاط دنیا شیوع چشمگیری در سگ های کله و همینطور نشخوارکنندگان دارد، مرحله نوزادی سستود تنیا هیداتژنا می باشد که در این مرحله سیستی سرکوس تنیاکولیس نامیده می شود از آنجا که این انگل اغلب در کشتارگاه و بازرسی بعد از ک شتار بصورت کیسه ی پر از مایعی می نماید که ظاهرا فقط به احشاء چسبیده و ضایعه چندانی ندارد لذا مورد توجه چندانی هم قرار نمی گیرد در حالیکه این انگل در مرحله مهاجرت قبل از استقرار احشاییف خسارات فراوانی را در اثر ایجاد نقب ها و تونل ها در بافت کبد بجا گذاشته و یکی از مهم ترین عوامل مسبب بیماری مهلک قانقاریای کبدی نیز می باشد مطالعات اپیدمیولوژیک در مورد عفونت با این انگل همواره مورد توجه کافی محققان نبوده است علیرغم انجام تحقیقات چندی در مورد شیوع آلودگی، برای کنترل این عفونت با پتانسیل بالای ایپیدمیولوژیک، تحقیقات کافی در مورد شیوع بیماری در این حیوانات انجام نمی پذیرد و بنابراین شکاف اطلاعاتی جهت داشتن اطلاعات به روز شده میزان شیوع در سگ ها و نسخوارکنندگان مشاهده می گردد این تحقیق می کوشد تا با مطالعه میزان شیوع سیستی سرکوس تنیاکولیس در نشخوارکنندگان کوچک شهرستان زنجان، اطلاعات مفیدی را با توجه به الزامات فوق الذکر ارایه نماید به منظور انجام این تحقیق، در ابتدای امر پرسشنامه هایی طراحی گردیده که در ان نوع و تعداد دام مورد بازرسی و میزان درگیری اعضای چادرینه دیافراگم محوطه بطنی، کبد، ریه و کلیه در آن ثبت می گردد در مرحله بعد، پس از انجام مکاتبات لازم با اداره کل دامپزشکی استان و مسیولان کشتارگاه صنعتی زنجان، اقدام به بررسی آمارهای بازرسی احشای لاشه های کشتاری نخشوارکنندگان کوچک در طول سال 1393 گردید. جامعته آماری تحقیق حاضر، جمعیت کشتاری نشخوارکنندگان کوچک کشتارگاه شهرستان زنجان بوده و روش نمونه گیری به صورت ساده تصادفی انجام گردید. در تحقیق حاضر که از اوایل فروردین ماه سال 1393 تا اواخر اسفند ماه سال 1393 بود در مدت یکسال در دوازده مرحله نمونه برداری به عمل امد و در هر مرحله از حدود 2200 راس نشخوارکنندگان کوچک در کشتارگاه شهرستان زنجان به شکل تصادفی نمونه برداری صورت گرفت. یعنی در طی یکسال از 27700 راس نشخوارکننده کوچک نمونه گیری انجام گرفت تشخیص ماهیانه سیستی سرکوس تنیوکولیس بین 6 تا 7 درصد گزارش گردید که بالاترین میزان آلودگی در نشخوارکنندگان کوچک شهرستان زنجان، مربوط به فصل زمستان بود که اکثرا در ماه بهمن و اسفند و همچنین بهار که بیشترین در اردیبهشت ماه بود کمترین میزان آلودگی مربوط به ماه های مهر و ابان ماه در خصوص آلودگی دام های کشتاری گوسفند و بز به سیستس سرکوس انگلی در منطقه زنجان و فصول فعالیت سیستی سرکوس تنیوکولیس تعیین میزان آلودگی در طول یکسال از اوایل فروردین ماه 1393 تا اسفند ماه 1393 در نشخوارکنندگان کوچک شهرستان زنجان انجام این تحقیق ضروری به نظر می رسید. در این بررسی مجموعا تعداد 27700 راس نشخوارکنندگان کوچک مورد بررسی قرار گرفت که از این میان 1939 و 7 درصد راس نشخوارکننده کوچک آلوده به سیستی سرکوس تنیو کولیس بودند میانگین آلودگی در نخشوارکنندگان کوچک آلوده برابر با 7 بوده است و بیشترین میزان آلودگی در نشخوارکنندگان کوچک در فصل زمستان بود که اکثرا در ماه بهمن و اسفند و همچنین بهار که بیشترین در اردیبهشت ماه بود و کمترین میزان آلودگی مربوط به ماه های مهر و ابان ماه بود.

کلیدواژه ها:

سیستی سرکوس تنیا کولیس ، نشخوارکنندگان کوچک ، زنجان