بررسی سهم اموزش و پرورش در کاهش اسیب های اجتماعی

این پژوهش به روش توصیفی و کتابخانه ای براساس تجربیات و شواهد موجود و بررسی آسیب های اجتماعی در بین دانش آموزان و نقش آموزش و پرورش در کاهش این آسیب ها می پردازد. به دلیل تغییرات فناورانه، فرهنگی و اجتماعی سریع و پرشتاب جوامع امروز، دوران کودکی و نوجوانی برای تعدادی از آنان با بروز مشکلات فراوان جسمی، روانی و اجتماعی همراه است پایه بسیاری از رفتارهای پرخطر و آسیب های اجتماعی ناشی از این دوران در آنان گذاشته می شود.تعلیم و تربیت و معضلات و مشکلات مربوط به آن یکی از بحث برانگیزترین مسایل در جوامع مختلف بوده و هست. دلایل این اهمیت را نیز می توان به نکاتی چون لزوم تعلیم و تربیت صحیح نسل آتی، حساسیت و شکنندگی کودکان، نوجوانان و جوانان در تعامل مسایل مختلف دانست. دانش آموزان مهم ترین و حساس ترین عناصر در نظام آموزش و پرورش و سرمایه های ملی این مرز و بوم به شمار می آیند. مدرسه نیز به عنوان یکی از مهم ترین نهادهای رسمی و آموزشی کشور که همه کودکان با رسیدن به سن تحصیل وارد آن می شوند موظف است تا با تمهیدات لازم و مفید، با بالا بردن سطح دانش و آگاهی، دانش آموزان آنها را در برابر رفتارهای پرخطر و ناسالم اجتماعی محفوظ و مصون نگه دارند اگر امروزه در جهت پیشگیری، کنترل و کاهش آسیب های اجتماعی اقدامات لازم انجام ندهیم بی شک سرمایه های مادی، معنوی و انسانی و اجتماعی ارزشمندی را که همان فرزندان من هستند از دست می دهیم، از سویی تعامل بین خانواده و نظام آموزشی در امر دور ماندن از آسیب های بسیار حساس و مهم است. در این تحقیق در زمینه نقش آموزش و پرورش در پیشگیری و کنترل این آسیب ها سخن به میان آمده است.

کلیدواژه ها:

آسیب های اجتماعی ، آموزش و پرورش ، دانش آموزان