معاد جسمانی از دیدگاه ابن عربی

سال انتشار: 1389
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 409

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_PHM-2-5_002

تاریخ نمایه سازی: 26 فروردین 1397

چکیده مقاله:

از عربی معاد را هم روحانی جهان جسمانی می داند. از نظر وی، ماهیت حقیقی معاد و حشر، جمع شدن نفوذ جزیی در نفس کلی است. معاد جسمانی نیست دارای دو کیفیت متفاوت برای بهشتیان و دوزخیان است. زیرا حشر جسم بهشتیان به شکل دنیوی نیست؛ بلکه جسم محشور شده آنها، جسم لطیف ملکوتی است که موسوم به چشم طبیعی است و از نشات عنصری و دنیوی برتر است و خواص دنیوی ندارد. اما حشر و جسم دوزخیان به گونه عنصری، و مبتنی بر مزاج دنیوی است. و قابل زوال و تغییر و کون و فساد است. زیرا دوزخیان به علت اتکا به دار عنصری و هوا و هوس های زودگذر دنیوی درهای روحانیت برای همیشه به روی آنها بسته است ازاین رو از عالم عناصر رهایی نخواهند یافت. در این مقاله به بیان دیدگاه ابن عربی در مورد لزوم معاد جسمانی و نیز به کیفیت این معاد پرداخته شده است.

نویسندگان

رضا رسولی شربیانی

استادیار دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره) قزوین

امیرحسین عبدالهی

کارشناسی ارشد فلسفه و حکمت اسلامی دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) قزوین