تبیین آسایش اقلیمی گردشگری ساحلی

سال انتشار: 1396
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 709

فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_MSTJ-81-81_008

تاریخ نمایه سازی: 21 فروردین 1397

چکیده مقاله:

به طور کلی رشد و توسعه گردشگری ساحلی نیازمند برنامه ای مدون در این حوزه است که تنها با رویکردی همه جانبه در این زمینه،می توان شاهد افقی روشن در حوزه گردشگری ساحلی بود. بر این اساس پژوهش حاضر به روش توصیفی- تحلیلی و با هدف شناسایی مطلوب ترین بازه های زمانی از نظر شرایط اقلیمی به منظور توسعه گردشگری ساحلی تدوین گردیده است. در این پژوهش با استفاده از سه شاخصET و Beiker ، Terjung به بررسی شرایط اقلیم آسایش گردشگری شهرستان های ساحلی استان مازندران پرداخته شده است.نتایج نشان می دهد که شاخصET نمی تواند معیار مناسبی برای ارزیابی اقلیم آسایش گردشگری استان مازندران باشد. در این بین نتایج حاصل از شاخص های Beiker و Terjung نشان می دهد که مطلوب ترین ماه ها جهت گردشگری در شهرستان های ساحلی مازندران عمدتا در شش ماهه اول سال قراردارند. به طوری که از فروردین ماه تا آبان ماه، امکان گردشگری در استان مازندران با شرایط اقلیمی مطلوب وجود دارد و طبیعتا بهترین بازه های زمانی جهت برنامه ریزی برای حضور گردشگران و ارایه خدمات به آن ها می باشد. البته این بدان معنی نیست که در ماه های دیگر، گردشگری ساحلی مسکوت می ماند، بلکه این طبقه بندی صرفا مطلوبیت اقلیمی را در ماه های مختلف در مقایسه با یکدیگر بیان می دارد که در این خصوص با برنامه ریزی زمانی و مکانی مناسب می توان زمینه رشد و توسعه گردشگری ساحلی در این منطقه را فراهم نمود.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

احمد پوراحمد

استاد دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران

سجاد فردوسی

کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی گردشگری، دانشگاه تهران، تهران، ایران

حمیدرضا شاه محمدی

کارشناس جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه پیام نور، ایران