تحلیل پایداری مجمع نفتی اوپک: رهیافت نسبت صیانت و تاثیر تحریم اقتصادی ایران

هدف اصلی این پژوهش تحلیل پایداری مجمع نفتی اوپک بر اساس رهیافت نسبت صیانتدانیلسن و با لحاظ تاثیر تحریم های اقتصادی ایران می باشد. به این منظور از دو مفهومنسبت صیانت ذخایر نفت خام و نسبت صیانت ظرفیت تولید نفت خام در چارچوب مدلدانیلسن جهت بررسی پایداری اوپک استفاده شده است. ارتباط بین نسبت های صیانت ومتغیرهایی همچون جمعیت، ذخایر نفت خام، تولید ناخالص داخلی، تولید و ظرفیت هایتولیدی نفت خام تمامی اعضاء اوپک با الگوی داده های تابلویی مبتنی بر مدل دانیلسن موردبررسی و تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. تحریم های نفتی ایران به عنوان عامل مهمتاثیرگذار بر نسبت های صیانت و در کل پایداری اوپک وارد مدل شده است. نتایج اینپژوهش در دوره زمانی 2000 تا 2014 میلادی نشان دهنده ارتباط معنادار و منفی میانجمعیت و نسبت های صیانت است. همچنین بین ذخایر نفت خام و نسبت صیانت نیز رابطهمعنادار و مثبت وجود دارد. به عبارت دیگر کشورهای غنی و کم جمعیت نفتی، به دلیل دارابودن ذخایر نفتی زیاد، تمایل کمتر به برداشت سریع از ذخایر نفتی از خود نشان می دهندکه به پایداری اوپک منجر می شود. بر اساس نتایج تحریم های اقتصادی ایران و نسبتصیانت رابطه معنادار و مثبت دارند. بنابر نتایج کلی این پژوهش کماکان عوامل منجر بهایجاد پایداری در مجمع نفتی اوپک برقرار است. در نتیجه اوپک کماکان یک مجمع نفتیپایدار ت قی می گردد.

کلیدواژه ها:

پایداری ، نسبت صیانت ، تبانی ، تحریم اقتصادی ، اوپک