راهی میان ترجمه و تفسیر

قرآن کتاب زندگی است. این کتاب قوانین و قواعد درست زیستن را به انسان می آموزد، به طوری که به سعادت دنیوی و اخروی وی بینجامد و از شقاوت وی ممانعت کند. از آنجا که سعادت و شقاوت، امری شخصی و فردی است، شناخت این قوانین و پیروی از آنها نیز جز از راه تفکر شخصی و فردی حاصل نمی شود، و درست تر آن که انسان اجازه نمی دهد که دراین امر، دیگران به جای او بیندیشند و تصمیم بگیرند. از این رو قرآن در سطح اندیشه همگانی مردم، و برای همه دوره های تاریخی پس از خود، نازل شده است. هر کس که فقط آن قدر انگیزه دارد که نخواهد ایام عمر خود را به بطالت بگذراند و دغدغه سعادت واقعی خود را داشته باشد، می تواند یا باید بتواند از طریق قرآن، به طور مستقیم هدایت شود.بسیاری از مسلمانان اولیه سواد خواندن و نوشتن نداشتند. تنها پس از جنگ بدر بود که ب ا فراهم شدن زمینه آن، پیغمبر(ص) به طورجدی و در سطحی همگانی به ترویج خواندن و نوشتن در میان مسلمانان پرداخت. با این وجود تا پیش از آن نیز، مردم پیام قرآن را به درستی درک می کردند. آنان که زیرک تر بودند و جدی تر به زندگی خود می اندیشیدند، با درک عمیق معانی آیات، دگرگون می شدند و در صف مسلمانان5 پا کباخته قرار می گرفتند، و آنان که نمی خواستند تغییری در وضع موجود ایجاد شود و به متاعی که نصیبشان شده بود (از پول، یا ثروت یا سروری) دل خوش کرده بودند، با درک درست معانی آیات ،با آن به جدل پرداختند. و چون خوب و درست قرآن را می فهمیدند، حتی گاه برای اینکه مبادا شنیدن قرآن خلشی در قلبشان ایجاد کند، دست بر گوشهای خود می نهادند تا آن را نشنوند.باری، در این شکی نیست که صاحبان دانش5 بیش تر و تعقل نیرومندتر و تفکر پیچیده تر و ظریف تر، بهتر و بیش تر و عمیق تر از دیگران می توانند قرآن را بفهمند و نیز بنا بر آنچه گذشت در این که بی دانشان و سست عقلان و ساده فکران، بی نصیب از آن نمی مانند؛ بلکه گا ه این گروه را ساده فکری و بی دانشی شان موجب می شود که مغز پیام قرآن را عریان تر دریابند و از مایه هدایتی آن بیش تر و بهتر بهره مند گردند.